Δευτέρα, 02 Οκτωβρίου 2017 09:02

Ό, τι πείτε; E, όχι!

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

fanis4Όλα ωραία και καλά κι όλα ξαναπαιγμένα.

Αυτή τη φορά είμαστε θεατές στο δράμα που παίζεται με πρωταγωνιστές, απ' τη μια τους πιστούς των εμβολιασμών λόγω συμμορφώσεως εις τας υποδείξεις και απέναντι, τους πεισματάρηδες και ηρωικά αντιστεκόμενους αρνητές τους.

Ο απρόσμενος ραγδαίος πολλαπλασιασμός των ατόμων που γυρίζουνε την πλάτη στα εμβόλια, ανάγκασε τους υπερασπιστές του μετώπου να αντεπιτεθούν με μεθόδους  παλιές, δοκιμασμένης αποτελεσματικότητας μεν, άγαρμπης όμως περιφρόνησης στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο σεβασμό της διαφορετικής άποψης.

 

 

 

Για του λόγου το αληθές,  θα ήταν αρκετό και μόνο  να αναφέρω ότι αυτό το διάστημα που όλα τα μέσα, εφημερίδες, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και λοιπά μεταδίδουν αδιαλείπτως τις θέσεις της κρατούσας ιατρικής εκδοχής περί αναγκαιότητας των εμβολίων, ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝΤΑΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ και ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ πουθενά ούτε για ένα δευτερόλεπτο, οι θέσεις, οι έρευνες, τα επιχειρήματα, τα συμπεράσματα, των αρνούμενων τα εμβόλια, αυτών δηλαδή που πιστεύουν ότι την ζωή και την υγεία των παιδιών σου δεν την αφήνεις στο έλεος του θεού, δεν την παίζεις κορώνα γράμματα.

Γιατί άραγε αυτός ο αποκλεισμός;

Προσπαθώντας να βρω ιστορικές αντιστοιχίες και ομοιότητες στην μακραίωνη πορεία της ταλαίπωρης ανθρωπότητας, ξεχώρισα τρεις περιπτώσεις, που εντελώς συμπτωματικά έχουν και οι τρεις την σφραγίδα της διαφορετικής θρησκευτικής πίστης των αντιπάλων.

Όταν οι πρώτοι χριστιανοί δήλωναν άφοβα την καινούργια πίστη τους ενοχλώντας έτσι τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία άρχισαν οι διωγμοί τους. Οι Ρωμαίοι στέλνανε αυτούς τους νεοφώτιστους στο διάολο έστω κι αν λέγανε μόνο, ότι ο αυτοκράτορας δεν είναι θεός. Βασανιστήρια, φυλακίσεις και κάποιες αγωνιστικές αναμετρήσεις με τα λιοντάρια, ήταν η ζωή αυτών που αρνιόντουσαν  να πούνε " ό, τι πείτε άρχοντα μου "

Όταν μετά από χρόνια οι χριστιανοί γίνανε η κυρίαρχη και επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας, ήρθε γλυκά-γλυκά και η αλλαγή των ρόλων. Τώρα οι πρώην κατατρεγμένοι, οι χριστιανοί κυνηγούσαν άγρια τους κλασικούς παραμένοντες ειδωλολάτρες μέχρι του σημείου, με το καλό ή με το μαχαίρι, να τους ξεπαστρέψουνε όλους.

Χρειάστηκαν βέβαια καμιά πεντακοσαριά χρόνια αλλά στο τέλος δεν έμεινε ειδωλολάτρης ούτε για δείγμα.

Η τρίτη περίπτωση έχει ομοιότητες αλλά είναι πολύ βαριάς μορφής. Είναι πολύ δύσκολο να φτάσει τουλάχιστο η Ευρώπη, σε μια καινούργια Ιερά Εξέταση, αλλά εγώ λέω ας μην αποκλείουμε τίποτα. Ο άνθρωπος όλα τα μπορεί. Το Άουσβιτς δίπλα μας είναι.

Ξαναγυρίζουμε στα δικά μας.

Σαν συνεννοημένοι από καιρό λοιπόν,  παίρνουν σβάρνα τους πάσης φύσεως δρόμους επικοινωνίας, σεβαστοί γιατροί, συμπαθείς ή αντιπαθητικοί πολιτικοί, παντός καιρού δημοσιογράφοι, φανατικοί ανώνυμοι πολίτες και όλοι τους σαν ματιασμένοι, μεταμορφώνονται σε μικρούς λεγεωνάριους, μικρούς  Αμβρόσιους, μικρούς ιεροεξεταστές και εκφοβίζουν, τρομοκρατούν και ενίοτε με κακία πέντε αστέρων απειλούν τον κόσμο, (π. χ. παιδί ανεμβολίαστο να μην το δεχόμαστε στα σχολεία). Αν αφαιρέσεις τους γιατρούς, όλοι σχεδόν οι άλλοι, πολύ αμφιβάλω αν γνωρίζουνε τι ακριβώς είναι τα εμβόλια, ποιά είναι η σύσταση τους, ποιός ο μηχανισμός δράσης τους, πώς επιτυγχάνεται , αν επιτυγχάνεται, η ποθούμενη προστασία, πόσοι από τους εμβολιασμένους νοσήσανε και γιατί, τι συμβαίνει και δε νοσούν όλοι οι ανεμβολίαστοι, τι μπορεί να κάνει το εμβόλιο που δεν μπορεί να το κάνει καλύτερα το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου;

Στην δικαιολογημένη πιστεύω αντίδραση μου: "αφού δεν ξέρεις ρε φίλε τί μου κουνάς το δάκτυλο, γιατί συνεχίζεις να με απειλείς, ίνα τι με διώκεις;" η απάντηση τους είναι σαν της μάνας μου όταν παιδί με τρομοκρατούσε με την κόλαση για να πάω να ξομολογηθώ και να κοινωνήσω:  " Να πας μου έλεγε, να πας, γιατί το θέλει ο θεός. Και μη με ρωτάς ποιός θεός και τέτοια. Αυτός, που μας τονε μάθανε ο παπάς και ο δάσκαλος. Εγώ πού θες να ξέρω; Στο τέλος-τέλος έτσι τα βρήκαμε έτσι θα πάμε."

Ποιόν ικανοποιεί η επιστημονική απάντηση της μάνας μου;

fanis5Το κακό βέβαια δεν είναι ότι υπάρχει ένας κόσμος, οι πιο πολλοί, που θεωρούν τα εμβόλια σωτήρια. Το μεγάλο κακό, ό μη γένοιτο, θα είναι αν κάποτε η ατμόσφαιρα γύρω μας αρχίσει να φέρνει μια οσμή στρατοπέδου συγκεντρώσεως μη μπολιασμένων ατόμων.

Σήμερα το δικό μου το "όχι ρε γαμώτο" είναι που σε στιγμές έκτακτης μοναξιάς  και νοιώθοντας κάπως προδομένος μονολογώ: "και σεις τέκνα Ευγενία και Έλενα;" Κρίμα.

Για μένα μπαίνει πλέον το ερώτημα: Πού σταματάει ο αριστερός εαυτός μου και αρχίζει να αφυπνίζεται ο μέσα μου ξεχασμένος ρατσιστής και ο μασκαρεμένος φασιστάκος;

Τέλος ένα δωρεάν ιδιαίτερο μαθηματάκι:

Αν υποστηρίξει κάποιος να μη γίνονται δεκτά στα σχολεία παιδιά που δεν έχουν εμβολιαστεί, σημαίνει ότι αυτός ο κάποιος ή η κάποια πάσχει από οξεία εμπάθεια και φονική κακία, τέτοια που αναπόφευκτα οδηγούν σε μη θεραπεύσιμη βλακεία. Επειδή πιστεύω ότι τέτοιος βλαξ δεν βρίσκεται εύκολα, (αφού είναι γνωστό ότι μπολιασμένα και αμπόλιαστα παιδιά, συμμαθητές και φίλοι, μετά τις ώρες του σχολείου, θα βρεθούν μαζί σε πολλά και διάφορα μέρη), αυτός ο κάποιος ή η κάποια φαίνεται ότι έχει κατά νου να μαντρώνουμε τα...αμαρτωλά παιδιά κάπου μακριά απ' τα σχολεία, σε ειδικά άσυλα, ίσως και με κάποιο σαμιαμιδάκι χτυπημένο στο χέρι εν είδει τατουάζ.

Τελικά δεν ξέρω. Η βλακεία ή η κακία είναι ανίκητη;

Υ.Γ. Γι' αυτούς που η βαθειά πίστη τους σε κάτι, δεν τους επιτρέπει την αμφιβολία και απρόσμενα έρχεται μια ώρα κακιά (ή καλή) που ένα γεγονός τα ανατρέπει όλα και όλα διαψεύδονται οικτρά και ταπεινωτικά, θέλω να θυμίσω την ιστορία του φαρμάκου ΘΑΛΙΔΟΜΙΔΗ.

Είχε περάσει κι αυτό όλες τις έρευνες, όλους τους ελέγχους, όλες τις δοκιμές και όλες τις φάσεις που απαιτούνται για να κυκλοφορήσει ένα φάρμακο στην κοινωνία ως ασφαλές, επωφελές και θεραπευτικό.

Η συνέχεια επί ...του διαδικτύου.

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 04 Οκτωβρίου 2017 07:51

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση