Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017 12:31

Κυρά Βάσω, δαγκωτό!

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

kbasoΗ κυρία Βάσω. Από μόνο του τ' όνομα της,  μου δημιουργεί μια ευφορία. Με παραπέμπει σε αγαπημένες μου φίλες. Τη Βάσω, τη Βασιλική, τη Βασούλα, τη Βάσια.

Η κυρία Βάσω. Ιδιοκτήτρια ενός μαγαζιού χωρίς όνομα. Στα σύνορα Καμινίων  -  Άγιου Ιωάννη Ρέντη.

Μας το έμαθε ο Γιώργος ο Λούλος. Στη προηγούμενη επίσκεψη μας ήταν εκεί με μια μεγαλούτσικη παρέα.

Ταβέρνα δε το λες. Κουτούκι;  δε νομίζω. Μαγειρειό; Μπα. Κρασοπουλειό μου ακούγεται καλύτερα. Την βρήκαμε την ιδιότητα, ας του δώσουμε τώρα κι ένα όνομα.

Εύκολο. "Το κρασοπουλειό της κυρά Βάσως".

 

Η κυρία Βάσω. Απέναντι της οι συνήθεις ύποπτοι. Ο Μάνος στις ομορφιές του, ο Λάκης στα κέφια του, ο Φάνης πελαγωμένος στις ευαισθησίες του, άντε κι εγώ που ζεσταίνομαι εκεί μέσα. Ένας αραχνιασμένος ανεμιστήρας δείχνει να παίζει διακοσμητικό ρόλο, τα φτερά του έχουν πιάσει μάκα από την απραξία. Άλλη μια φορά έχω ξανάρθει στο μαγαζί. Καταχείμωνο. Ξεπάγιασα. Τότε μια σόμπα στη μέση της αιθούσης έπαιζε ακριβώς τον ίδιο ρόλο με του ανεμιστήρα. Τα προσπερνάω όλα αυτά γιατί η κυρία Βάσω...

Κουμπούρας στο σχολείο δεν υπήρχε περίπτωση  να πάρω κάποτε το απουσιολόγιο. Ευκαιρία εδώ, που είναι όλα ίσα και βοηθούσης της συγκυρίας ότι η αριστεία είναι υπό αίρεση, άρπαξα την ευκαιρία και αναγορεύτηκα σε απουσιολόγο.

Γιατί είχαμε και απουσίες. Σημαντικές απουσίες, που η καταγωγή μου δεν μου επιτρέπει να τις κατονομάσω. Έτσι τις χαρακτήρισα δικαιολογημένες  και παράδωσα το απουσιολόγιο με καθαρή συνείδηση.

Απέναντι μας μια άλλη παρέα δύο ατόμων. Ο κύριος Βασίλης και ο κύριος Νίκος. Ο ένας πίνει μπύρα κι ο άλλος κρασί. Θαρρώ  ξεροσφύρι. Πρέπει να είναι στα τελειώματα, γιατί ευγενικά αρνούνται τα κεράσματα του Φάνη.

Αυτοί είναι από τους τακτικούς θαμώνες του μαγαζιού, η φυσιολογική του πελατεία. Οι περίεργοι είμαστε εμείς.  Οι περιστασιακοί, οι ξένοι, οι φερτοί, οι φολκλόρ.

Η κυρία Βάσω. Δεν την κάνεις ούτε εξηντάρα, αλλά τα 'χει τα χρονάκια της. Μας είπε επακριβώς την ηλικία της κάτι που μας παραξένεψε, γιατί δεν φαίνεται ούτε στην ενέργεια της , ούτε στη διάθεση της, ούτε στο πρόσωπο της.

Η κυρία Βάσω. Χηρευάμενη εδώ και πολλά χρόνια, κρατάει μόνη της αυτό το μαγαζί. Χωρίς καμία διάθεση, ίσως και καμία όρεξη, να το ανακαινίσει, να το εξωραΐσει, ή να το επιδιορθώσει. Σενιάρει μόνο τα απαραίτητα, τα κραυγαλέα  και πολύ μας πάει.

Μόνη της μαγειρεύει, μόνη της καθαρίζει, μόνη της τακτοποιεί, μόνη της σερβίρει!

Και απέναντι της μόνο άνδρες. Και τα καταφέρνει μια χαρά. Συνθέτει και ταιριάζει διάφορες νοοτροπίες, με μοναδικό τρόπο και με αξιοζήλευτη επιτυχία.

Μια ματιά  κάτω, στο φαγωμένο από τον χρόνο πάτωμα και πάνω,  στη νέας τεχνολογίας ψευδοροφή, δεν ξέρω γιατί, μου φέρνει στο νου το τραγούδι του Σαββόπουλου: Έλλη λέω,  Έλλη λέω, κάνε μου την ένεση, δεν μπορώ τα δυο σου λάμδα, θάνατο και γένεση".

Λίγες μέρες πριν στο διπλανό, άδειο τώρα τραπέζι, καθότανε ο Φάνης με τα αγαπημένα του ανίψια. Τον  Έντυ και τον  Όσκαρ, εξ ίσου αγαπημένα και σε 'μένα. Μοιραία τα πνεύματα τους μπήκαν κι αυτά στην παρέα και μεγάλωσε το ενδιαφέρον.

kvaso1Σπεσιαλιτέ του μαγαζιού το τηγανητό συκωτάκι. Τα κεφτεδάκια, οι τηγανητές πατάτες και οι σαλάτες, συμπληρώνουν το μενού. Μπύρα, μόνο Άμστελ!

Ο Μάνος μας αποκάλυψε πως έχει εφτασφράγιστα μυστική συνταγή για το τηγανητό συκώτι. Κληρονομιά της γιαγιάς του από τον καιρό της Ενετοκρατίας στη Κρήτη. Την παρέλαβε από σκυταλοδρομία πάππου προς πάππου που κρατάει  πάνω από τρεις αιώνες. Θεό τον κάναμε να μας την αποκαλύψει αλλά δε μάσησε. Ελάτε σπίτι μου να την δοκιμάσετε, μας υποσχέθηκε. Ειδικός λοιπόν στο τηγάνισμα του συκωτιού, έκρινε ότι δίκαια είναι το δυνατό χαρτί του μαγαζιού.

Έχει πια απομεσημεριάσει για τα καλά. Ο κύριος Νίκος από απέναντι έχει αποσώσει το κρασί του και μας χαιρετάει.

Ο κύριος Βασίλης μένει λίγο ακόμη. Φαίνεται σαν κάτι να μας χρωστάει. Κάποια λεπτά πριν είχε πέσει στο τραπέζι μας, το όνομα του Νίκου Πλουμπίδη και είχε ανοίξει συζήτηση γύρω απ 'αυτόν.

Φτάνει η ώρα να φύγει κι ο κύριος Βασίλης. Στο φευγιό του κοντοστέκεται, χωρίς να μας κοιτάει. Ατενίζει τον απέναντι τοίχο, πιθανόν να βλέπει θέατρο την εκτέλεση του Πλουμπίδη. Δεν απευθύνεται σε μας, μονολογεί. Αλλά ξέρει πολύ καλά ότι ο μονόλογος του έχει εμάς για αποδέκτες:

- Ο Νίκος Πλουμπίδης! Το πουλάκι μου! Δε μπορούσες με τίποτα να καταπιείς αυτά που του έκανε το κόμμα. Άκου χαφιές ο Πλουμπίδης! Το φάγανε το πουλάκι μου!

Πρέπει να ήταν έφηβος ο κ. Βασίλης τον Αύγουστο του 1954 όταν εκτελέστηκε ο Νίκος Πλουμπίδης, γιατί φαινόταν στη συγκίνησή του, πως ότι έλεγε δεν προέρχοταν μόνο από διαβάσματα. 

Γεια σας κύριοι. Καλή συνέχεια.... το πουλάκι μου!

Πάνω που πήγε να βαρύνει το κλίμα, ήρθε το πνεύμα του Ορέστη που άρχισε να τραβάει και τις φωτογραφίες. Τον φαντάστηκα στη Κάλυμνο να βουτάει για σφουγγάρια. Και μετά με σηκωμένα τα μπατζάκια να πηγαίνει για μάθημα. Θυμηθήκαμε που έκανε φροντιστήριο σ' έναν μαθητή του και του μάθαινε το Πυθαγόρειο θεώρημα.

- Κοίτα παιδί μου τι απόδειξε ο Πυθαγόρας αιώνες πριν : " Στο ορθογώνιο τρίγωνο, το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο καθέτων πλευρών."

- Δεεεε νομίζω! ήταν η απάντηση του μαθητή που άφησε το Ορεστάκι άναυδο, να αναρωτιέται μήπως δεν του τα λέει σωστά. 

Σαν έφτασε η ώρα του λογαριασμού η κυρία Βάσω μας μίλησε για τον αποδράσαντα πριν πολλά χρόνια σύζυγο της. Όταν μας είπε ότι ήτανε από τη Μουσουνίτσα δεν μπορούσε να κρύψει τον ενθουσιασμό της για την περιοχή. Τόσο που αποφασίσαμε η επόμενη απόδραση μας να είναι σε 'κείνα τα μέρη, στη καρδιά της Ρούμελης. Αν ψάξετε στο χάρτη δεν θα την βρείτε. Έχει μετονομαστεί σε "Αθανάσιος Διάκος". Α χα, χου,χου. Πάντως εμείς θα πάμε στη Μουσουνίτσα!

Μ΄ αυτά και μ' αυτά φύγαμε μες την καλή χαρά, με την υπόσχεση να έρθουμε ξανά  μαζί με τους δικαιολογημένα απόντες,  που για πρώτη φορά θα  επισκέπτονταν το μαγαζί και έχασαν την ευκαιρία. 

Αν δεν έχετε υπερβολικές απαιτήσεις, αν σας δει και το "κατάστημα"  με καλό μάτι,  αν είστε και της άποψης ότι αυτά τα μαγαζιά δεν πρέπει να χαθούν, η κυρία Βάσω θα σας περιμένει στη γωνία Αγίου Ελευθερίου 149 και Πάροδος Αγίου Σπυρίδωνος.

Κι αν δεν πάτε, "στα τέτοια της". Η κυρία Βάσω έχει το δικό της κοινό. Πιστό και αφοσιωμένο. Γιατί αυτό το μαγαζί διάλεξε, σ'αυτό το μαγαζί τη βρίσκει και δεν τ' αλλάζει με τίποτα. Νιώθει σαν το σπίτι του. Αυτό της κυρίας Βάσως της φτάνει και της περισσεύει!

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017 05:43
Οδυσσέας

Οδυσσέας

Σχόλια   

0 # ΧΡΗΣΤΟΣ 24-09-2017 11:04
ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΑ ΒΡΙΣΚΕΤΕ.ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΝΕΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΠΙΑ
Παράθεση
+1 # Νικος. 23-09-2017 08:03
Να το χωριο: http://www.2steps.gr/index.asp?xkey=214
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση