Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 15:15

Ας σφίξει η θηλειά στον λαιμό της κυβέρνησης, κι ας κάνει ο Δήμος μιαν Επιτροπή Ανάπλασης

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
anaplasi12Με τον Δήμο Δραπετσώνας ασχολούμαι ελάχιστα ή καθόλου  σε αυτό εδώ το μπλογκ. Μόνο θέματα ιστορίας και ζητήματα σχετικά με την ανάπλαση της πρώην (... κάποτε λέγαμε "τέως" για να δείξουμε ότι τελειώσαμε οριστικά ...) βιομηχανικής ζώνης με κάνουν να γράφω γι αυτόν. Στα καθημερινά δημοτικά δεν βλέπω να χρειάζεται η οποιαδήποτε ανάμιξή μου. Καλά τα πάει η δημοτική αρχή. Αν αυτό οφείλεται στην τύχη της (κανείς πιο τυχερός από αυτήν!) ή στην ικανότητά της (εξαιρετικά ικανή έδειξε τουλάχιστον αυτό το καλοκαίρι) δεν με νοιάζει. Άσπρος γάτος, μαύρος γάτος, αρκεί να πιάνει τα ποντίκια, λένε οι Κινέζοι. Αφήνω λοιπόν την καθημερινότητα και πιάνω τα μεγάλα, την ανάπλαση.
 
Είχαμε βήματα μπροστά και βήματα πίσω. Για τρίτη φορά στην ιστορία της περιοχής η κυβέρνηση στάθηκε αρωγός κι όχι ενάντιος στην θέληση του δήμου και των κατοίκων. Πρώτη ήταν το 1992-93 όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη υιοθέτησε την ιδέα της ανάπλασης κι έφτιαξε την Πρότυπο υπό τον έλεγχο της τοπικής κοινωνίας. Δεύτερη ήταν το 1999-2003 όταν η κυβέρνηση Σημίτη έκλεισε τα Λιπάσματα και προχώρησε στην απελευθέρωση των χώρων. Τρίτη ήταν το 2015-17 όταν η κυβέρνηση Τσίπρα χάρισε στον δήμο 90 περίπου στρέμματα παραλίας. Τρία αποφασιστικά βήματα για την αλλαγή του τρόπου με τον οποίο σκεφτόταν η ολιγαρχία (διοίκηση) και ο λαός (δήμος) το θέμα. Τρεις ελπίδες ότι κάτι μπορεί να αλλάξει ΘΕΤΙΚΑ γι αυτόν τον τόπο!
 
Οι δημοτικές αρχές έκαναν ό,τι μπορούσαν. Άλλες έτρεξαν με τα χίλια, άλλες πιο αργά, άλλες υπερασπίστηκαν κατακτήσεις κι άλλες άνοιξαν νέους δρόμους. Όλες όμως φρόντιζαν να φτιάχνουν επιτροπές με όλες τις παρατάξεις του δήμου μέσα σε αυτές αλλά και με κατοίκους επίσης, είτε ειδήμονες είτε ισχυρά ενδιαφερόμενους για το θέμα. Βουλευτές, πολιτευτές, όλοι είχαν θέση πάντα στις μάχες που δίνονταν. Μόνο δυο δημοτικές αρχές το αρνήθηκαν. Η δημαρχία Χρυσού στη Δραπετσώνα (κι αυτή μετά το 2008 όταν υπονομεύτηκε η προσπάθεια κοινής πορείας από τρίτους) κι η δημαρχία Βρεττάκου στο Κερατσίνι (που όμως αυτή έχει ακόμα το περιθώριο να αλλάξει ρότα). Κι οι δυο μοιάζουν αρκετά. "Συμμάζεψαν" τον δήμο κι ήταν (είναι) επιφυλακτικές σε συνεργασίες και συγχρωτισμούς. Έπαιξαν κι οι δυο το χαρτί της "καθαρότητας". Αυτό όμως δεν βοήθησε ιδιαίτερα την πόλη. Η καθαρότητα (όπως κι η καθαριότητα) βοηθούν, όμως η επιλογή του μη συγχρωτισμού βλάπτει.
 
Το γεγονός ότι η εταιρεία πετρεελαιοειδών πήρε την άδεια λειτουργίας τον Ιανουάριο του 2015 και ζήτησε την άδεια εμπορίας απο τον Ιανουάριο του 2017 χωρίς να κινηθεί ο δήμος, είναι λάθος αποφασιστικό. Οι κυβερνήσεις, που όλες θέλουν επενδύσεις, είναι πάντα πρόθυμες να δώσουν άδειες (π.χ. το ΠαΣοκ το 1986-87, ο Σύριζα το 2017) ή συντελεστές δόμησης (π.χ. το ΠασοΚ το 2003, η ΝΔ το 2014) κι ό,τι θέλουν οι μεγάλοι ιδιοκτήτες γης. Δουλειά του δήμου είναι πάνω από όλα να προσέχει αυτά τα ζητήματα και να τα προλαβαίνει. Να κινητοποιεί τον κόσμο και να προκαλεί φασαρία για να δημοσιοποιεί όσα πάνε να γίνουν εν κρυπτώ. Οι ανοιχτές επιτροπές στις οποίες μετέχουν ΟΛΟΙ, διοίκηση και αντιπολίτευση, σύμβουλοι και πολίτες, ειδικοί και μη, μπορούν να παίξουν αυτόν τον ρόλο. Αυτό που ξέφυγε από τον Χρήστο Βρεττάκο τον Ιανουάριο του 2015 και τον Ιανουάριο του 2017 και τον Ιούλιο του 2017 δεν θα ξέφευγε από μια τέτοια επιτροπή ανάπλασης. Και η κινητοποίηση που ζητά (και σωστά) ο δήμος, θα ήταν έγκαιρη, εύκολη κι αποτελεσματική. 
Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο όπως αναρτήθηκε στις 15.9 στο μπλογκ Γ.Τσιρίδης 
Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 18:12

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση