Σάββατο, 09 Σεπτεμβρίου 2017 17:26

Νέο κόμμα. Γιατί όχι;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

manglab2

Γιατί να με ενδιαφέρει ποιος θα εκλεγεί πρόεδρος ενός νέου φορέα που ακόμη δεν είναι διατυπωμένα τα πολιτικά χαρακτηριστικά του;

Υπάρχει ένας πολύ-πολύ απλός και σοβαρός λόγος.

Γιατί οι φορείς που υπάρχουν και έχουν διακηρυγμένα τα χαρακτηριστικά τους, δεν με ικανοποιούν. Παρά τις μικρές οι τεράστιες διαφορές τους στις πολιτικές εκτιμήσεις και επιδιώξεις, έχουν ένα σημαντικό κοινό χαρακτηριστικό που τους καθορίζει.

 

Ο «τρόπος» τους δεν έχει αναφορά στην Δημοκρατία. Στην εσωκομματική Δημοκρατία που προφανώς και εμφανώς καθορίζει την μετέπειτα παρέκκλιση τους στην εφαρμογή των διακηρυγμένων προθέσεων τους.

Ο χορός των δερβίσηδων όπως σοφά διατύπωσε ο τρέχων πρωθυπουργός μας είναι ο «τρόπος», είτε ζαλίζει είτε εκστασιάζει. Δεν έχω πρόβλημα με τους δερβίσηδες. Θα ήθελα όμως να είναι κοινή επιλογή ο χορός τους, ακόμη και από μας που προτιμούμε τα τραγούδια της τάβλας.

Υπάρχουν ηγετικές ομάδες ή δημιουργούνται ηγετικές ομάδες με χαρακτηριστικό τον υπερφίαλο λόγο, διατυπώνουν μαξιμαλιστικές επιδιώξεις, ανταγωνίζονται σε προγράμματα παροχών με στόχο την κατάληψη της ηγεσίας του κάθε φορέα γιατί ξέρουν καλά ένα πράγμα. Μοναδικός εχθρός τους είναι η εκλογική συντριβή και όχι η προγραμματική αναδίπλωση. Δεν κινδυνεύουν από τα λάθη τους. Από τα δικά τους λάθη, εξακολουθούν να κινδυνεύουν όσοι τα επισημαίνουν.

Η έλλειψη (και όχι το έλλειμμα) εσωκομματικής Δημοκρατίας, κοινό χαρακτηριστικό στο σύνολο του κομματικού μας βιότοπου, ευθύνεται για την ανικανότητα των ηγετικών ομάδων που ηγούνται στους πολιτικούς φορείς να εφαρμόσουν προγράμματα. Η Δημοκρατία θα ξεφούσκωνε τα λόγια, θα επέβαλλε των ρεαλισμό, θα έκρινε συνεχώς τα αποτελέσματα, θα αντικαθιστούσε χωρίς κραυγές και δράματα όσους αποτυγχάνουν. 

Δεν υπάρχει καμιά βεβαιότητα ότι η εκλογή προέδρου σε έναν νέο φορέα που ακόμη δεν είναι διατυπωμένα τα πολιτικά χαρακτηριστικά του, οδηγεί προς την δημιουργία ενός Δημοκρατικού φορέα. Υπάρχει μόνον Ελπίδα. Έτσι κι αλλιώς, όλοι οι άλλοι δεν έχουν σημείο αναφοράς την Δημοκρατία παρά τις επιμέρους διαφορές τους, παρά την επιλεκτική εφαρμογή κάποιων αναγκαστικών δημοκρατικών κανόνων για την λειτουργία τους.

Υπάρχει μόνον Ελπίδα ότι ο ένας από τους δέκα που θα εκλεγεί, θα είναι αυτός που θα έχει σημαία του την εσωκομματική Δημοκρατία. Ανάμεσα τους κάποιοι έχουν δοκιμαστεί με θετικό πρόσημο, κάποιοι με αρνητικό, κάποιοι αγνοούν εντελώς το πρόσημο, κάποιοι δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία κάτι να επιδείξουν από τις προθέσεις τους, παρακολουθούμε τις δηλώσεις τους.

Γενικολογώ;

Υπάρχει ευδιάκριτη διαφορά ανάμεσα στην αποφασιστικότητα που απαιτείται από έναν ηγέτη και στον αυταρχισμό που συνήθως επιδεικνύουν οι ηγέτες. Μπορούμε να συμπληρώσουμε το σχετικό κουτάκι δίπλα στο όνομα κάθε υποψήφιου. Η αποφασιστικότητα συνάδει με την Δημοκρατία, ο αυταρχισμός δεν συνάδει. Επομένως αποφασιστικότητα και αυταρχισμός είναι αντιθετικές έννοιες.

Η συζήτηση κάποιου θέματος μπορεί να οδηγήσει σε συναίνεση ή σε σύγκρουση. Η συναίνεση ή η σύγκρουση μπορούν να είναι αποτέλεσμα δημοκρατικής διαδικασίας ή αυταρχικής απόφασης. Κι αυτό το κουτάκι συμπληρώνεται.

Πρόεδρος (πρέπει να) είναι αυτός που προωθεί την επίτευξη των συλλογικών επιθυμιών των μελών και όχι αυτός που διαφυλάττει τα ιερά και όσια των προγόνων των μελών. Κι αυτό το κουτάκι συμπληρώνεται.

Δεν μπαίνω καθόλου στον τομέα των οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών του φορέα. Αυτές έπονται. Οι πιθανές διαφορές επιλογών μεταξύ των υποψηφίων έχουν μεγάλη σημασία αλλά μόνο κάτω από το πρίσμα της δημοκρατικής ή αυταρχικής επιλογής.

Πέρα από τους οπαδούς (καλοί και χρήσιμοι είναι κι αυτοί, δεν τους ακυρώνω αλλά δεν παίρνω στα σοβαρά τα επιχειρήματα τους) είναι πολλοί –μαζί γι εγώ- που έχουμε κάνει έναν αρχικό διαχωρισμό προσώπων, δεν έχουμε φτάσει όμως στην μια και μοναδική επιλογή υποψήφιου.

Έχουν χρόνο –σχεδόν δυο μήνες- να διατυπώσουν ανάμεσα σε άλλα και τον «περί Δημοκρατίας» λόγο τους για να μας πείσουν. 

Οι 10 υποψήφιοι στην φωτογραφία με την σειρά είναι:

Φώφη Γεννηματά, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ

Σταύρος Θεοδωράκης, πρόεδρος ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

Γιώργος Καμίνης, δήμαρχος Αθηνών

Νίκος Ανδρουλάκης, ευρωβουλευτής Ελια-ΠΑΣΟΚ

Γιάννης Μανιάτης, βουλευτής ΠΑΣΟΚ

Γιάννης Ραγκούσης, πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ

Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, βουλευτής ΠΑΣΟΚ

Δημήτρης Τζιώτης, επικοινωνιολόγος

Κωνσταντίνος Γκάτσιος, καθηγητής και πρώην πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου

Απόστολος Πόντας, πρόεδρος της ΕΔΕΜ

Η διαδικασία εκλογής θα γίνει στις 5 Νοεμβρίου κι αν κανείς δεν συμπληρώσει το 50% των ψήφων, θα επαναληφθεί μεταξύ των δυο πρώτων στις 12 Νοεμβρίου.

Υπάρχει σε εκκρεμότητα και εξετάζεται από την εκλογική επιτροπή υπό τον καθηγητή συνταγματολόγο Νίκο Αλιβιζάτο, το αίτημα για δικαίωμα ηλεκτρονικής εξ αποστάσεως ψήφου. 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017 05:08

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση