Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017 19:25

Οι ολοκληρωτισμοί του 20ου αιώνα, τα εγκλήματά τους και η θλίψη μας

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

lakis5Δευτέρα συννεφιασμένη Κυριακή μοιάζεις με την καρδιά μου, μια συννεφιά που την κάνει πιο καταθλιπτική το γεγονός ότι φαίνεται να πήραν το πάνω χέρι άνθρωποι της αριστεράς που εξακολουθούν με διάφορες γελοίες δικαιολογίες να κάνουν γαργάρα τα μεγάλα εγκλήματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού. Τα διαπιστωμένα και τα ομολογημένα.

Αυτά που συνέβησαν από τα τέλη της δεκαετίας του '20 έως το 1989 όπου και κατέρρευσαν μέσα στην πλήξη και τον συντηρητισμό, αλλά και αυτά που διαπράχτηκαν στις χώρες  που εξακολουθούν τα κομμουνιστικά κόμματα να έχουν κατ'αποκλειστικότητα την εξουσία.

 

Όπως ολοκληρωτικά καθεστώτα ήταν και τα φασιστικά του μεσοπολέμου αλλά και άλλα που μέσα από αμερικανοκίνητα πραξικοπήματα προέκυψαν και σε διάφορες άλλες χώρες του κόσμου από τη δεκαετία του '50 και μετά. Κι εκεί τα εγκλήματα ήταν τρομερά. Δίχως αυτό να σημαίνει ότι εγκλήματα διαπράχθηκαν μόνο στα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Μόνο που σ'αυτά τα εγκλήματα συνήθως είναι πολλά, φρικαλέα και μένουν ατιμώρητα. 

Για να μην ξεχνιόμαστε, απερίγραπτα εγκλήματα διαπράχθηκαν και από όλες τις μικρές και μεγάλες αυτοκρατορίες όπου γης, χριστιανικές και μη, όπως και από τις πάσης φύσεως ολιγαρχίες καθώς και από τα δημοκρατικά καθεστώτα αρχής γενομένης από την Αθηναϊκή. Όπως και φρικτά εγκλήματα είναι και αυτά της αποικιοκρατίας.Της άγριας αποικιοκρατίας που τώρα οι αθώοι διαβάτες της Ευρώπης και της Αμερικής πληρώνουν τα σπασμένα ως εύκολοι στόχοι της ισλαμιστικής τρομοκρατίας.

Σε όλους αυτούς τους ατιμώρητους φόνους είμαστε πάντοτε με τη μεριά των θυμάτων όποιοι κι αν είναι οι θύτες. Και εξ αιτίας και της δικαίωσής τους ονειρευτήκαμε ως πολίτες κάποια στιγμή της ζωής μας ένα άλλο πολίτευμα λαϊκής κυριαρχίας, όπου η περιθωριοποίηση ο τρόμος και ο φόνος δε θα είναι οι συνηθισμένοι τρόποι αντιμετώπισης όσων έχουν διαφορετική άποψη και παλεύουν γι'αυτήν. 

Τώρα, ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στους δύο πρόσφατους ολοκληρωτισμούς προφανώς και υπήρξαν και κάποιες απ'αυτές ενίοτε έγερναν τη ζυγαριά αποφασιστικά υπέρ του εργαζόμενου λαού στα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού. Και οπωσδήποτε αξίζει να τις επισημαίνουμε και να τις συζητάμε, αλλά κάτω από το πρίσμα μιας βασικής μας αρχής. Σοσιαλισμός χωρίς δημοκρατία και ατομικά δικαιώματα δεν είναι αυτός ο σοσιαλισμός που μας ενέπνευσε, όχι μόνο εμάς αλλά και ένα τεράστιο πλήθος αντρών και γυναικών που εξ αιτίας των αναγκών τους αγωνίστηκαν τους τρεις τελευταίους αιώνες για τις ιδέες του σε όλη την οικουμένη.

Πως όμως σήμερα εσύ που θέλεις να θεωρείσαι αγωνιστής της σύγχρονης και ριζοσπαστικής αριστεράς θα περάσεις το μήνυμα και θα πείσεις ότι αναζητάς ένα άλλο τρόπο λαϊκής κυριαρχίας μακριά από τους αυταρχισμούς και τις τυραννίες που έβγαλαν την ψυχή σε εκατομμύρια αγωνιστές, τσάκισαν τα μυαλά τους και πάρα πολλούς τους οδήγησαν στο θάνατο, αν δεν διαχωρίζεις τη θέση σου από αυτά τα τρομακτικά καθεστώτα που δέσποσαν στις δεκαετίες του 20ου αιώνα εν ονόματι του λαού και προσπαθείς τώρα με χίλια ανόητα κόλπα να τα φτιασιδώσεις;

Και φυσικά δεν αθωώνονται εξ αιτίας που η Σοβιετική Ένωση πολέμησε το φασισμό και πιο πολύ από τον καθένα συνέβαλε αποφασιστικά στην ήττα του. Αυτό είναι μία σημαντική πτυχή της ύπαρξής της που την προσμετράμε υπέρ της. Πιστεύω όμως ότι είναι τρομερό λάθος αν επιτρέψουμε εξ αιτίας αυτής της μεγάλης μάχης που έδωσε να ξεχάσουμε τον εφιάλτη που έζησαν για μισό αιώνα περίπου οι κάτοικοι στις χώρες του πάλαι ποτέ υπαρκτού σοσιαλισμού και την απίστευτη δυσφήμηση που έγινε στις ιδέες του σοσιαλισμού.

Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω, πέρα από την κατάθεση της θλίψης μου εξ αιτίας της άκομψης επαναφοράς ενός θέματος που θα έπρεπε να είχε τελειώσει για όσους νιώθουν ότι συμβάλλουν στον εμπλουτισμό της αριστεράς των ανοιχτών οριζόντων. Ναι, να είχε τελειώσει το με ποιους είμαστε και με ποιους δεν είμαστε, ποια κοινωνία μας απωθεί και ποια μας ελκύει. Και όχι να αποφεύγουμε ως κυβέρνηση τη συζήτηση και να αρνούμαστε να υποστηρίξουμε στα ευρωπαϊκά φόρουμ τις απόψεις μας με την μαγκιά του άρχοντα που πιστεύει στις ιδέες του και έχει την ικανότητα να εκθέσει τα δίκαια της χώρας και το πόσο υπέφερε από τις θηριωδίες των ναζιστών. Κι αυτό διότι ο πειρασμός των ολοκληρωτισμών που επανέρχεται στη γηραία ήπειρο είναι μεγάλος, παρόλο που υπέφερε τόσα δεινά από εκείνους τους Ευρωπαίους που δυστυχώς τους πίστεψαν και τους στήριξαν.  

Πατώντας  εδώ  θα σας εμφανιστεί το άρθρο του Θ.Αντωνόπουλου Το Ταλίν και η χρεωκοπημένη στην πράξη θεωρία των δύο άκρων", που αναρτήθηκε στη lifo στις 22.8. 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017 20:25
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση