Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017 18:34

Και στη Δραπετσώνα και στο Δίστομο δημόσιες αντιδημοκρατικές συμπεριφορές

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

konstadopΤην Παρασκευή 9.6 στο πρώην δημαρχείο Δραπετσώνας ο πολιτιστικός σύλλογος Δραπετσώνας Τερψηχώρος, με αφορμή την έντονη δυσοσμία που πλήττει τη Δραπετσώνα και τη Χαραυγή εδώ και τρία χρόνια, διοργάνωσε μία εκδήλωση που ως βασικό αίτημα είχε την απομάκρυνση όλων των εστιών μόλυνσης που βρίσκονται στην περιοχή της πόλης μας και που ανάμεσα σ'αυτές οι πιο οχλούσες είναι οι δύο εταιρείες του Μελισσανίδη που βρίσκονται στην περιοχή της ανάπλασης. Παρευρέθηκαν λίγοι σχετικά συμπολίτες μας σε σχέση με το μέγεθος του προβλήματος και το πλήθος που το υφίσταται. Οι κύριοι ομιλητές,

 

Κομνηνός, πρόεδρος του Τερψηχώρου, Μπεάζογλου, πρώην δήμαρχος Δραπετσώνας και Βρεττάκος, νυν δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας, ήταν αρκετά κατατοπιστικοί ως προς τις παραμέτρους του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε και τις πρωτοβουλίες που ανακοίνωσαν ότι θα αναληφθούν από την μεριά τους το επόμενο διάστημα. 

Μετά όμως άρχισαν τα όργανα, όταν στην αρχή υπήρξαν αντιδράσεις εκ μέρους κάποιων την ώρα που μιλούσε ο δημ. σύμβουλος Πειραιά και μέλος του ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.Διαβολάκος. Στην συνέχεια όμως ανέβηκαν ακόμα περισσότερο οι τόνοι όταν πήρε το λόγο η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β' Πειραιά κα.Καρακώστα. Ήταν τότε που ένας από τους συμμετέχοντες, που είναι γνωστός ως μέλος του ΚΚΕ, ζήτησε σε πολύ οξύ τόνο να αποχωρήσει η κ.Καρακώστα διότι δεν εδικαιούτο να ομιλεί, μιας και ήταν ανάμεσα σ'αυτούς που ψήφισαν τα τελευταία μνημόνια. Απαράδεκτη και καταδικαστέα η συμπεριφορά του όπως και εκείνων που τον σιγόνταραν. Το αναμενόμενο ήταν να επακολουθήσει χαμός. 

Αυτό που είναι σίγουρο, είναι το αποτέλεσμα τέτοιων οξείων αντιπαραθέσεων που εκκινούν με το να ζητείται ο αποκλεισμός κάποιων, να φιμώσουν κάποιους. Το μόνο που πετυχαίνουν τέτοιες συμπεριφορές είναι να απομακρύνουν τον κόσμο, ο οποίος και με το δίκιο του θεωρεί πως τέτοιες αντιδημοκρατικές στάσεις δεν έχουν θέση πουθενά και προπάντων σε εκδηλώσεις ανοιχτές σε όλους. Μιλάμε για εκδηλώσεις που προσκαλούν όλο τον κόσμο και στοχεύουν στην μέγιστη δυνατή συσπείρωση για την επίλυση τρεχόντων προβλημάτων της καθημερινής ζωής.

Κάτι ανάλογο συνέβη σήμερα Κυριακή και στο Δίστομο. Η πρόεδρος της "Πλεύσης" κα. Κωνσταντοπούλου προσπάθησε να εμποδίσει τον Γερμανό πρέσβη να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο που έχει ανεγερθεί στο Δίστομο εις μνήμη των 218 εκτελεσθέντων στις 10.6.1944 από τους Γερμανούς κατακτητές. Η κα.Κωνσταντοπούλου θεώρησε πως η ενέργεια αυτή του πρέσβη ήταν υποκριτική και δεν δικαιούντο να καταθέσει το στεφάνι, λέγοντάς του ότι η Γερμανία πρέπει να καταβάλει τις αποζημιώσεις στις οικογένειες των θυμάτων. Να σημειώσουμε εδώ πως πολλοί από τους παρευρισκόμενους επικρότησαν αυτή τη στάση της.

Τότε παρενέβη ο Γλέζος, πήρε από το χέρι τον Γερμανό πρέσβη και τον οδήγησε στο μνημείο. Κατόπιν, στην τελετή ανακήρυξις του ως επίτιμου δημότη του Διστόμου, ο Γλέζος, είπε πως «το παιδί του εγκληματία όσα εγκλήματα κι αν έχει κάνει ο πατέρας και η μάνα του δεν ευθύνεται για αυτά»

Το κακό είναι ότι αυταρχικές στάσεις δηλώνουν παρόν εσαεί και πως από το πνεύμα του ολοκληρωτισμού εμφορούνται πάρα πολλοί συνάνθρωποί μας πάντοτε και παντού. Αυτό είναι ορατό και στην καθημερινή μας ζωή και στις στους χώρους εργασίας. Πιο καθαρά όμως φαίνεται στο πολιτικό πεδίο. Θεωρίες και πρακτικές με ιστορικό βάθος έρχονται και κουμπώνουν με χαρακτήρες συνανθρώπων μας που δρουν μέσα από διάφορα σχήματα και κόμματα διαμορφώνοντας σχέσεις αγρίως εξουσιαστικές και μια απωθητική νοοτροπία που λίγο ή πολύ διατρέχει όλα τα κόμματα. Απλά σε κάποια η ολοκληρωτική στάση κάνει θραύση, είναι το καθεστώς.

Το ελάχιστο που μπορούν να κάνουν οι παρευρισκόμενοι είναι να επιμένουν στο αναφαίρετο δικαίωμα όλων να εκφέρουν τη γνώμη τους και να το κάνουν αυτό σύμφωνα με τον δημοκρατικό κανόνα, κόντρα σ'αυτούς που είτε λόγω κομματικής ιδιοτέλειας είτε αρρωστημένης αντίληψης, έγιναν αλλεργικοί στον να ακούνε άλλες απόψεις, στο να επιτρέπουν να συμμετέχουν και να συνομιλούν με συμπολίτες μας από χώρους που κατά τη γνώμη τους είναι επιβαρυμένοι με πολιτικές κατηγορίες. Είναι θλιβερό στην εποχή μας στο να επανερχόμαστε ξανά και ξανά για να υπερασπιστούμε αυτό που τον 18ο αιώνα εξέφρασε το πνεύμα του διαφωτισμού, ότι δηλαδή "Δε συμφωνώ ούτε με μια λέξη από όσα λες, αλλά θα υπερασπίζω και με το τίμημα της ζωής μου ακόμη, το δικαίωμά σου ελεύθερα να λες όσα πρεσβεύεις".  

Ότι η ολοκληρωτική νοοτροπία δεν θα εξαφανιστεί ποτέ από τις κοινωνίες των ανθρώπων είναι βέβαιο. Αν όμως, όπως κατ'ελάχιστον κάναμε εμείς τώρα με το άρθρο αυτό, παίρνουνε το λόγο αυτοί που έχουν επιλέξει τη δημοκρατία υπερασπιζόμενοι τα στοιχειώδη της, τότε τα αναχώματα που δημιουργούνται ακόμα και στις εποχές που ο ολοκληρωτισμός επελαύνει, είναι ικανά να τον αναχαιτίσουν. Τα αναχώματα που είναι η δημοκρατική υπεράσπιση των ιδεών και των αρχών από τους ανθρώπους που τα πρεσβεύουν. 

Ένα από αυτά που θεωρούμε σημαντικό ανάμεσα στους δημοκρατικούς κανόνες, είναι η στάση μας να στέλνει πάντοτε και προς κάθε κατεύθυνση ένα ξεκάθαρο μήνυμα στο θέμα του ποιος δικαιούται να συμμετέχει να ομιλεί και να δρα σε ανοιχτές εκδηλώσεις των κοινοτήτων και των συλλόγων των συλλογικοτήτων και των συνδικάτων. Όλοι δικαιούνται, εκτός εκείνων που προσωπικά βαρύνονται με πράξεις βίας που παραβιάζουν αυτόν τον κανόνα. Αυτό πιστεύουμε εμείς. Εσείς; 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017 20:08
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Η Ελλάδα; Δέστε τους »

Σχόλια   

0 # Γ.Τ. 12-06-2017 11:15
Η Εύη Καρακώστα ήταν παρούσα σε όλες τις κινητοποιήσεις που έγιναν από τη δεκαετία του '80, σε όλες τις εξελίξεις της δεκαετίας του '90 και μέλος της Παμπειραϊκής Επιτροπής για την Ανάπλαση μαζί με τον Δρίτσα και τον Λαφαζάνη (και την Σταματάκη) που κατόπιν έγιναν βουλευτές.

Είναι τυχαίο που τα δυο κορυφαία νομοθετήματα:
α) του 2015 για τις χρήσεις γης και τον συντελεστή δόμησης και
β) του 2016 για την παραχώρηρη της παραλίας Λιπασμάτων
φέρνουν τις υπογραφές -ως υπουργών πλέον- των Λαφαζάνη και Δρίτσα και είχαν και τα δυο κύριο υποστηρικτή την βουλευτή Καρακώστα (όπως και την Σταματάκη);

Είναι τυχαίο ότι ΜΕΛΗ εκείνης της ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗΣ έδωσαν τελικά την λύση στο πρόβλημα για το οποίο επί χρόνια πάλευαν μαζί με ένα σωρό άλλους, πολίτρες, δήμους και φορείς;

Αν δεν μας αρέσει η ιστορία ας μην διδασκόμαστε από αυτήν, όλοι εχουμε δικαίωμα στο λάθος. Δεν μπορούμε όμως να διαστρέψουμε την αλήθεια ή να την αλλάξουμε, όσο κι αν αυτό πονάει κάποιους απόντες επί δεκαετίες και προσφάτως ελθόντες στην επικαιρότητα.
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση