Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Δευτέρα, 08 Μαΐου 2017 18:32

Ο μαέστρος Ντουνταμέλ εναντίον της κυβέρνησης Μαδούρου

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Αυτό που θέλουμε για τη Βενεζουέλα είναι αυτό που θα θέλαμε για οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, δηλαδή να σταματήσει να αυξάνεται ο αριθμός των νεκρών και να σταματήσει να χύνεται αίμα στους δρόμους. Αυτό που μας καίει και γι'αυτό επιμένουμε είναι ότι στην εξουσία βρίσκονται αριστερές δυνάμεις και μάλιστα από τις πιο δυναμικές στη Λατινική Αμερική.

Κατά τη γνώμη μας, όπως υπάρχουν καλοί, μέτριοι και κακοί μαθητές - πάντα σε ένα δοσμένο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον - έτσι στο περίπου υπάρχουν και καλοί, μέτριοι και κακοί αθλητές, διαιτητές, εργάτες, αγρότες, δημοσιογράφοι, γιατροί, δικαστικοί, επιχειρηματίες, ηλεκτρολόγοι - υδραυλικοί, μηχανικοί, σεφ, επιστήμονες, καθηγητές, καλλιτέχνες, γονείς, πολιτικοί, κ.α.

 

Και κατά τον ίδιο τρόπο υπάρχουν και καλοί, μέτριοι και κακοί αριστεροί πολιτικοί. Κατά τη γνώμη μας ο Μαδούρο και οι γύρω του ανήκουν στους κακούς πολιτικούς της αριστεράς. Οι ιδέες τους και η νοοτροπία τους στην συγκεκριμένη συγκυρία, όχι μόνο δεν τους βοηθά για να λύνουν τα προβλήματα του κόσμου, αλλά τα επαυξάνουν διαρκώς. Αυτό που πιστεύουμε για οποιαδήποτε κυβέρνηση το πιστεύουμε και για την κυβέρνηση του Μαδούρου. Ότι δηλαδή ως εξουσία αυτοί φέρουν το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για όλες τις βιαιότητες που συμβαίνουν καιρό τώρα σ'αυτήν την χώρα, βιαιότητες ως αποτέλεσμα της άθλιας κατάστασης που βρίσκεται αυτή.

Μια απόδειξη ότι ο καπιταλισμός δεν είναι ικανός να πραγματοποιήσει τις εξαγγελίες του είμαστε εμείς ως χώρα, ιδιαίτερα τα τελευταία οχτώ χρόνια. Αλλά υπάρχουν άλλες χώρες που αποδεικνύουν ότι ο καπιταλισμός κουτσά στραβά τα καταφέρνει σε σχέση με τις εξαγγελίες του και για ένα κάποιο χρονικό διάστημα.

Παρόμοια και η Βενεζουέλα, είναι ένα παράδειγμα που μας λέει ότι ο σοσιαλισμός με τον Μαδούρο δεν μπορεί να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του, αλλά υπάρχουν άλλα παραδείγματα χωρών με αριστερό πρόσημο που κατά χρονικά διαστήματα και ως προς κάποια θέματα αιχμής αποδεικνύουν το αντίθετο. Το θέμα πάντοτε είναι εκεί που τα πράματα δεν πάνε καθόλου καλά να λέμε την αλήθεια και να αναζητούμε τους λόγους που συμβαίνει κάτι τέτοιο. 

Κάπως έτσι οι ανά τον κόσμο υποστηριχτές του Μαδούρο, σιγά σιγά άρχισαν να παίρνουν μπρος, να δέχονται αυτό που συμβαίνει εκεί, να το ομολογούν και έχουν αρχίσει να παίρνουν διακριτικά τις αποστάσεις τους. Η τελευταία γραμμή άμυνας είναι αυτή που καταλογίζει στο σύστημα Μαδούρου το ότι δεν περνάει τη δημοκρατικότερη φάση του. Ένα καθεστώς που το υποστηρίζει αφειδώς ο στρατός, αναφέροντας ενδεικτικά ότι πολλοί από τους υπουργούς του είναι απόστρατοι αξιωματικοί και ο στρατός είναι η κατ'εξοχήν προνομιούχα ομάδα με βάση τα οικονομικά οφέλη και την πρόσβαση στην εξουσία.

Όσο για τα φτωχότερα στρώματα, αυτά που αιώνες πριν από τον Τσάβες δεν είχαν στον ήλιο μοίρα και επί Τσάβες άρχισαν σιγά σιγά να βλέπουν ένα φως να στάζει στη ζωή τους και να τη γλυκαίνει, απ'οτι λένε τα ρεπορτάζ, το μεγαλύτερο μέρος υποστηρίζει μαχητικά τον Μαδούρο, αλλά ένα μεγάλο μέρος απ'αυτούς το ίδιο μαχητικά υποστηρίζει πια την αντιπολίτευση. 

Το τελευταίο νέο ήρθε από τη δήλωση που έκανε ο μαέστρος Γκουστάβο Ντουνταμέλ*, διευθυντής σήμερα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Λος Άντζελες και μαέστρος για χρόνια της περίφημης ορχήστρας "Σιμόν Μπολιβάρ", μέρος του παγκόσμιου συμβόλου "El Sistema" του επιχορηγουμένου από το κράτος της Βενεζουέλας περίφημου μουσικού εκπαιδευτικού συστήματος για φτωχά παιδιά.

Αφορμή στάθηκε το γεγονός της δολοφονίας ενός 17χρονου που επαιζε βιολί σε μια απ'αυτές τις ορχήστρες. Ο νεαρός σκοτώθηκε σε μια από τις διαδηλώσεις εναντίον του Μαδούρου. Σε ανάρτηση στο facebook ο Ντουνταμέλ έγραψε : " Υψώνω τη φωνή μου εναντίον της βίας και της καταπίεσης. Τίποτα δεν δικαιολογεί την αιματοχυσία. Η κυβέρνηση πρέπει να ακούσει το λαό. Η δημοκρατία δεν κτίζεται με βάση τις ανάγκες μιας συγκεκριμένης κυβέρνησης, πρέπει να έχει θεσμικά αντίβαρα και μηχανισμούς ελέγχου". 

*Γκουστάβο Ντουνταμέλ: Γεννημένος τον Ιανουάριο του 1981 στο Μπαρκουισιμέτο, πόλη γνωστή ως "μουσική πρωτεύουσα" της Βενεζουέλας, ο Γκουστάβο Ντουνταμέλ άρχισε να παίζει βιολί σε ηλικία 10 ετών, ενώ δύο χρόνια αργότερα επέδειξε ενδιαφέρον για τη διεύθυνση ορχήστρας.

Στα 18 του χρόνια κατέλαβε τη θέση του μουσικού διευθυντή της νεανικής ορχήστρας "Σιμόν Μπολίβαρ" -- ενός ημιεπαγγελματικού συνόλου αποτελουμένου από παιδιά και εφήβους προερχομένους από φτωχογειτονιές της Βενεζουέλας -- που είχε ιδρυθεί το 1975 από τον πρωτοπόρο μαέστρο και συνθέτη Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου και αποτέλεσε τη βάση ενός πρωτότυπου συστήματος εκπαίδευσης, του πολυσυζητημένου σήμερα Εl Sistema, το οποίο με "όπλο" τη μουσική προσπαθούσε να καταπολεμήσει τη φτώχεια και την εγκληματικότητα οι οποίες μάστιζαν τότε τη χώρα.

Το "Σύστημα» βρέθηκε τελικά να "αγκαλιάζει" πάνω από 100.000 παιδιά σε 120 νεανικές και 60 παιδικές ορχήστρες σε ολόκληρη τη χώρα καθώς και μεγάλο δίκτυο χορωδιών όπου η μουσική εκπαίδευση άρχιζε από την ηλικία των δύο ετών, ενώ η Ορχήστρα "Σιμόν Μπολίβαρ" ξεπέρασε γρήγορα τα σύνορα της Βενεζουέλας και διάσημοι αρχιμουσικοί, όπως ο κορυφαίος Κλάουντιο Αμπάντο, του οποίου "ανακάλυψη" ήταν ο νεαρός Γκουστάβο Ντουνταμέλ, έχουν κατά καιρούς συνεργαστεί μαζί της.

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017 03:27
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση