Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016 09:55

Το Τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας και ο χαρταετός του Σπύρου Βασιλείου από τον Μ. Στεφανίδη

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ένα εμβληματικό έργο για τις θέσεις και την αισθητική της γενιάς του '30,

φτιαγμένο από τον "μινόρε" Σπύρο Βασιλείου με φωτεινή, κολορίστικη διάθεση. 
Ενώ πρόκειται για νεκρή φύση, είναι παράλληλα ιδεολογικοποιημένη τοπιογραφία

όπου ο τόπος αναδεικνύεται σε απόλυτη αξία, ένα είδος επί γης παραδείσου.

 

Ο μενεξεδένιος Υμηττός του Θεοτοκά, του Τερζάκη , του Καραγάτση, του Κοσμά Πολίτη. 

Η παράδοση και τα σύμβολα ή οι τελετουργίες της ιεροποιούνται, η γιορτή αποκτά μεταφυσικό χαρακτήρα, το λαϊκό εξαίρεται ως το κατ' εξοχήν εθνικό. Παγανισμός και χριστιανικό έθος αδελφώνονται, ο αετός της Καθαρής Δευτέρας έτοιμος να απογειωθεί, μεταμορφώνεται σε εικόνα ανάτασης.

(Είμαστε λίγα χρόνια μετά την καταστροφή της Σμύρνης ).
Ακόμη το λαϊκότροπο δεν έχει γίνει φολκλόρ αλλά λάμπει από αυθεντικότητα και ειλικρίνεια.

 

Ως προς τη φόρμα ο Βασιλείου ακολούθησε την "αθώα λογιοσύνη" όλης της γενιάς του '30 , δηλαδή κάτι ανάμεσα στον Ματίς , τον Ντεραίν, τον Πικάσο και την δισδιάστατη, λαϊκή τέχνη. 
Βρέθηκα πολλές φορές στην οδό Γουέμπστερ κάτω από την Ακρόπολη, Καθαρή Δευτέρα, στα απίστευτα πάρτι των Βασιλείου. Ήταν εκεί μαζεμένη όλη η πνευματική Αθήνα, αυτή που σήμερα ή απέχει ή απλώς δεν υπάρχει. 
Αιωνία η μνήμη του Σπύρου και της Κικής. Άξιοι της μέσα μας πατρίδας!

ΥΓ. Ζωγραφίζονται εδώ τα ελάχιστα πράγματα, τα στοιχειώδη όχι ως πόζα όπως συνέβη πρόσφατα από κάποιον επίγονο αλλά ως βιωμένη καθημερινότητα.
Επειδή είναι άλλο πράγμα να πεινάς και άλλο να υποδύεσαι πως πεινάς.

 

Τέλος, η κάθε εποχή και η τέχνη της. Κανένα δεν έσωσαν οι αναχρονισμοί.
Κάθε τώρα και οι δικές του ανάγκες.

Το φολκλόρ, το ρετρό είναι ασφαλή σημάδια παρακμής.

 

Σ.Δ: Ο Σπύρος Βασιλείου ( Γαλαξίδι, 1903 - Αθήνα, 1985), υπήρξε ζωγράφος, αγιογράφος, χαράκτης, σκηνογράφος, διακοσμητής, συγγραφέας και δάσκαλος. Την καλλιεχνική του παραγωγή - που ξεπέρασε τα 5.500 έργα - την χαρακτηρίζει η συνάντηση της λαϊκής και βυζαντινής τέχνης με τους πειραματισμούς των σύγχρονων ρευμάτων της εποχής του.Τα έργα του, τα οποία απεικονίζουν το φυσικό και αστικό τοπίο καθώς και σκηνές της κοινωνικής ζωής, προσεγγίζουν και περιγράφουν την καθημερινότητα με λυρική και ονειρική διάθεση συνδυάζοντας το λόγιο με το λαϊκό στοιχείο και την παράδοση με τον νεωτερισμό. Έχει ενδιαφέρον ο τρόπος κατά τον οποίο στη ζωγραφική του αποτυπώνεται η εξέλιξη του αθηναϊκού τοπίου από τη μεσοπολεμική περίοδο στις δεκαετίες της αντιπαροχής. (Από την Βικιπαίδεια). 

 

Διαβάστηκε 939 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016 11:41

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση