Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015 22:08

Χρωστάμε στους εαυτούς μας μια τετραετία της Αριστεράς…

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Ήταν 2004.., τότε που για πρώτη φορά βρέθηκα αντιμέτωπος (σε επίπεδο σκέψης και προβληματισμού) με το ενδεχόμενο μιας επερχόμενης πτώχευσης του ελληνικού κράτους. Φοιτητής τότε στο Πάντειο, στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, στα πλαίσια του μαθήματος Δημόσια Οικονομική ΙΙ, με καθηγητή έναν εξαιρετικό οικονομολόγο και δάσκαλο τον Σταύρο Ιωαννίδη, μου είχε ανατεθεί μια εργασία με θέμα: «Οι προοπτικές της Ελληνικής Οικονομίας την επόμενη δεκαετία».

 

Αφού μελέτησα πολύ την εξαιρετική βιβλιογραφία που μου πρότεινε ο κύριος Ιωαννίδης.., ξεκίνησα να κάνω την ανάλυση της τότε ελληνικής οικονομίας, όπου αφού όλα (δημόσιες δαπάνες, ιδιωτικές επενδύσεις, δημόσιο χρέος κλπ) μετατρέπονταν σε αριθμούς, θα έμπαιναν σε κάποια μοντέλα προσομοίωσης και θα έδιναν την πρόβλεψη. Τα έκανα όλα αυτά και το αποτέλεσμα ήταν μια οριακή αποφυγή της χρεοκοπίας, αφού φυσικά θα παίρνονταν κάποια μέτρα λιτότητας (εντελώς ανώδυνα σε σχέση με ότι έχουμε ζήσει την τελευταία 4ετία).

Έγραψα τα πάντα και μια μέρα πριν την παρουσίαση έκανα πρόβα τζενεράλε. Πήγα στην Δοξούλα (η γιαγιά μου) ετών 78 τότε, Σμυρνιά, εμπόρισσα από την κατοχή μέχρι την σύνταξή της, με μια ζωή με περισσότερα από όσα θα ζήσουμε εμείς σε 2 ζωές (ελπίζω) και  άρρηκτα συνδεδεμένη πολιτικά με το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Χαμηλώσαμε την τηλεόραση, αλλά δεν την κλείσαμε, και άρχισα το διάβασμα, αποφεύγοντας τους πολύ εξειδικευμένους όρους. Όσο διάβαζα έβλεπα στην τηλεόραση την Γιάννα, την μις 2004.., έκανε κάποιες δηλώσεις προφανώς για την Ολυμπιάδα μας. Όσο την έβλεπα σκεφτόμουν διάφορα και ξαφνικά κάτι φώτισε μέσα στο μυαλό μου… τα μοντέλα προσομοίωσης είναι λάθος..!!! προφανώς δεν περιείχαν μεταβλητή για την υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος.., για υπερκοστολογήσεις.., μίζες  και λοιπά δημοκρατικά μεγέθη του ελληνικού μεγαλείου… μα αν δεν τα περιλαμβάνει όλα αυτά και το αποτέλεσμα είναι  οριακή αποφυγή της χρεοκοπίας.., τότε το πραγματικό αποτέλεσμα είναι βέβαιη χρεοκοπία… κι εκεί που διάβαζα και η Δοξούλα άκουγε.., σταματάω και λέω με ύφος πολύ εκνευρισμένο και εξαιρετικά απαξιωτικό :

-Μανώλης: Με τους χορούς και τα πανηγύρια της μαλακισμένης με την ευλογία των κλεφτών που ψηφίζεις, θα καταστραφούμε…

-Δοξούλα: Καλά τι έπαθες ξαφνικά… τι παθαίνεις όταν βλέπεις την Γιάννα;; είναι πολύ έξυπνη για να σου αρέσει..;;;

-Μανώλης: καταλαβαίνεις..;;; είμαστε μια χώρα που μεθοδικά φτάσαμε να μην παράγουμε τίποτα, να ζούμε με δανεικά και πλαστικό χρήμα και τώρα ξοδεύουμε δις… για να κάνει η καρι..@@..λα το κομμάτι της στο διεθνές jet set…

-Δοξούλα: .. εμείς γεννήσαμε την Ολυμπιάδα κι εμείς μπορούμε καλύτερα από κάθε άλλον.., να πεις στους φίλους σου τους κομμουνιστές ότι η Ελλαδίτσα μεγάλωσε και απέκτησε συμμάχους και αυτοί δεν θα μπορέσουν ποτέ να κάνουν αυτά που έκαναν στην Ρωσία… τι έκαναν..;; πουτάνες και ζητιάνους   έφτιαξαν…

-Μανώλης: .. μια ζωή στον κόσμο σου εσύ… σου θίξαμε το ΠΑΣΟΚ… (κι έφυγα..)

Στα χρόνια που πέρασαν εμπλούτισα τα θεωρητικά δεδομένα μου και με εμπειρικά… έχω περάσει από 3 μεγάλες εταιρείες στην τελευταία ως πωλητής και ξέρω την αγορά αρκετά καλά.. επίσης έζησα 3 δημοτικές εκλογικές αναμετρήσεις από μέσα και την μια ως υποψήφιος.., εξελέγην κοινοτικός σύμβουλος Δραπετσώνας στις προηγούμενες εκλογές και γνώρισα από κοντά αρκετούς της κεντρικής πολιτικής σκηνής…

Όχι.., δεν γράφω βιογραφικό.., θέλω απλώς να πω ότι έχω δει την λειτουργία της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας από πολλές οπτικές γωνίες… αλλά πάνω από όλα έχω δει και καταλάβει τον απαίσιο στις περισσότερες περιπτώσεις χαρακτήρα των Ελλήνων… είμαστε αγράμματοι και απαίδευτοι.., λειτουργούμε μόνο με βάση το θυμικό γιατί είμαστε ανίκανοι να εφαρμόσουμε μια μέθοδο σκέψης.., δεν αναζητούμε καν στοιχεία και δεδομένα για να καταλήξουμε σε συμπεράσματα και βασιζόμαστε μόνο στα συνθήματα που μας βάζουν στο μυαλό τα ΜΜΕ.., έχουμε γαλουχηθεί και έχουμε αναδείξει ως υπέρτατο σκοπό της ζωής μας την αποκόμιση του μέγιστου οφέλους με την ελάχιστη προσπάθεια.., αφήνουμε το πρόβλημα άλυτο για να μην ζοριστούμε.. ακόμα και τώρα που το πρόβλημα μπορεί να μας συνθλίψει.., βλέπω πάρα πολλούς γύρω μου που πιστεύουν ότι θα γίνει κάτι μαγικό και θα γλυτώσουμε…

Αυτοί είμαστε… και για αυτό διαρκώς κερδίζει μέσα μου χώρο η σκέψη ότι το τέλος της κρίσης στην οποία βρισκόμαστε.., όχι μόνο της οικονομικής αλλά και της ηθικής και της ανθρωπιστικής, δεν είναι θέμα πολιτικών ή πολιτικής… η λύση είναι στα χέρια της Φύσης ή του Θεού ( αν θέλετε)… ένας σεισμός 9 ρίχτερ με επίκεντρο στεριά (όχι υποθαλάσσιος) ή ένας κατακλυσμός ή ακόμα ακόμα ένας πόλεμος.., να πεθάνουμε οι μισοί και να υποφέρουμε οι άλλοι μισοί και να ξεκινήσει το κοντέρ από την αρχή.., μόνο έτσι αλλάζει η νοοτροπία και οι συνήθειες των εθισμένων…

 

Ακραίο..;;; ναι εξαιρετικά… ούτε το θέλω ούτε το εύχομαι… το σκέφτομαι όμως… αλλά για να καταλήξω στον πόνο πρέπει να έχω εξαντλήσει κάθε περιθώριο μιας λιγότερο επίπονης λύσης… Θεωρώ λοιπόν, ότι χρωστάμε στους εαυτούς μας μια τετραετία της Αριστεράς… 40 περίπου χρόνια την έχουμε στο περιθώριο της ιστορίας.., ψηφίζουμε τα ίδια και τα ίδια με άλλα ονόματα.., πολλές φορές ούτε καν άλλα ονόματα.., αποδείχτηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι αυτοί καταστρέφουν τις ζωές μας.., τα μυαλά μας.., τις ψυχές μας… η Αριστερά είναι η τελευταία μας ελπίδα (και αργήσαμε κιόλας)… είναι το μόνο που δεν έχουμε δει… και ξαναλέω οφείλουμε στους εαυτούς μας πριν την έσχατη λύση να δοκιμάσουμε κάθε άλλη λύση… Και θα κάνω μια πρόβλεψη… αν δεν τα καταφέρει η Αριστερά… δεν θα μου κάνει καμιά εντύπωση αν στις επόμενες εκλογές πρώτο κόμμα είναι η Χ.Α. και ξεκινήσει η έσχατη λύση που περιγράφω παραπάνω… Για αυτό η ευθύνη του Αλέξη θεωρώ ότι είναι μεγαλύτερη από οποιουδήποτε  άλλου κυβέρνησε μέχρι σήμερα…

 

Μακάρι όλα τα κόμματα της Αριστεράς να ήταν ενωμένα και όλα μαζί να προσπαθούσαν για την επόμενη μέρα… όμως κάποιοι «αριστεροί» έχουν αναγάγει σε σκοπό της πολιτικής τους ύπαρξης να χάνουν οι άλλοι αριστεροί.., τι να γίνει;; είπαμε είμαστε Έλληνες… εμένα πάντως μου κάνουν κι αυτοί που θέλουν να αναλάβουν την ευθύνη.., που δεν φοβούνται να αναλάβουν την ευθύνη.., που δεν κρύβονται την στιγμή της κρίσης πίσω από απαρχαιωμένα τσιτάτα… και ούτε είναι κατά δήλωση αριστεροί αλλά με δεξιά φρασεολογία και ιδεολογία…

 

Συνέλληνες.., είναι γεγονός ότι έχουμε τα χάλια μας… και ο Αλέξης είναι το τελευταίο σκαλοπάτι πριν αφεθούμε τελείως να περιμένουμε το μοιραίο…

 

Αν όχι τώρα.. πότε..;;; αν όχι εμείς.. ποιοι..;;; αν όχι κι αυτός.. ποιος..;;;

 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015 03:53

Σχόλια   

+1 # ΧΡΗΣΤΟΣ Ζ. 26-01-2015 17:18
Εξαιρετικό....
Μια τροφή για σκέψη, θα ήθελα να δώσω αν μου επιτρέπεται: ειμαστε "ευρωπαίοι" πραγματικά στη σκέψη, στην συμπεριφορά κ στην κουλτούρα μας ως λαός? Η μήπως "ανατολιτες"? Είμαστε πιο κοντά στον Ιταλο,τον Ισπανο, τον Γαλλο (αναφέρω εσκεμμένα λαούς του ευρωπαϊκού νότου γιατί η σύγκριση με λαούς του ευρωπαϊκού βορρά θα ήταν τουλάχιστον αστεία)η μήπως με τον Τουρκο ? Προσωπικά δεν αναρωτιέμαι......Απλα με εξοργίζει ότι , από το 1920 κ εντεύθεν, οι πολιτικές ηγεσίες ευαγγελίζονται την ευρωπαϊκή προσήλωση (με την οποία συμφωνώ)εντούτοις ποτέ δεν ασχολήθηκαν με τη διαμόρφωση μιας ευρωπαϊκής κουλτούρας στο λαο μας, καθώς γνώριζαν ότι κάτι τέτοιο θα πηγαινε κόντρα στα συμφέροντα της άρχουσας τάξης και ηγεσίας.προτίμησαν να μας ποτίζουν με την δήθεν ανωτερότητα του ελληνικού έθνους , κ να μας κοιμιζουν το μυαλο...Θεωρω ότι τώρα, είναι χρέος της αριστερής διακυβέρνησης να αναθρέψει καλύτερους κ πιο σκεπτόμενους πολίτες. Είναι η ευκαιρία της αριστερας.Της πραγματικής κ όχι της κάτ,επιφαση.....!Καλα μυαλά Αλέξη! μη μας προδώσεις....!
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση