Δευτέρα, 08 Σεπτεμβρίου 2014 10:33

9η) Ο εσωτερικός μονόλογος στη Χρυσή Εποχή

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Εσωτερικός μονόλογος, τι γνωρίζουμε γι' αυτόν; Έχουν γραφτεί

 

πολλές σελίδες  και οι περισσότερες αναφέρουν ότι εξυπηρετεί

 

"ψυχολογικούς" σκοπούς και ότι πάνω σε αυτόν τον σκοπό

 

οφείλεται η χρήση του και η επιτυχία  του. Είναι όμως ακριβώς

 

έτσι;

 
 
Η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ο εσωτερικός μονόλογος
 
είναι στην ταινία του Μπουνιουέλ, "Χρυσή Εποχή"
 
που ήταν και από τις πρώτες ομιλούσες ταινίες.
 
Αναφέρομαι στη σκηνή της συνάντησης των δύο εραστών στο πάρκο  όπου εμφανίζονται
 
"προσωπικές" δυσκολίες
 
(αναστολές, προκαταλήψεις, αταβισμοί) που απειλούν το ζευγάρι και οι οποίες ορθώνουν τα
 
φαντάσματά τους μέσα στο πάρκο. Είναι οι στιγμές που και αυτός ο χώρος, δε βοηθάει, είναι
 
εχθρός.
 
Μιλάμε για έρωτα-μαρτύριο!
 
Τότε ακριβώς είναι που παρεμβαίνει ο εσωτερικός μονόλογος (μάλλον διάλογος) του ζευγαριού.
 
Η Λύα Λυς και ο Μόντο ανίκανοι ν' αγαπηθούν μέσα στο πάρκο, εξαλείφουν τον τόπο
 
μαζί με τα φαντάσματά τους και μπροστά στα κλειστά στόματά τους, ακούμε το διάλογο:
 
"Κρυώνω.-Σβήσε το φώς.-Οχι,άστο." Και λίγο αργότερα: "Νυστάζεις;-Θέλω να
 
κοιμηθώ.-Πλησίασε να δώ το  κεφάλι σου.-Το μαξιλάρι είναι πιο κοντά.- Που είναι το χέρι σου;"
 
ενώ συνεχίζεται ο  διάλογος μέχρι την  παθιασμένη επανάληψη των λέξεων:
 
"Αγάπη μου, αγάπη μου, αγάπη μου, αγάπη μου..."
 
Η έ κ φ ρ α σ η τους ακολουθεί με ακρίβεια τα λόγια που προφέρουν χωρίς να ανοίγουν
 
ούτε μια στιγμή το στόμα τους.
 
Δεν σκέπτονται,δεν φαντάζονται ότι είναι αλλού, εκεί οπου θα μπορούσαν να αγαπηθούν χωρίς
 
κίνδυνο.
 
Ε ί ν α ι  αλλού ! Χρυσή Εποχή για τον κινηματογράφο!!!
 
Η απάντηση  μου λοιπόν, στο αν εξυπηρετούσε ψυχολογικούς σκοπούς ο π ρ ώ τ ο ς εσωτερικός
 
μονόλογος στο σινεμά, είναι μάλλον όχι.
 
 
Η 60΄ταινία του Λουίς Μπονιουέλ (Καλάντα Αραγονίας, 1900 - Μεξικό,1983), "Χρυσή εποχή"προβλήθηκε δημόσια, για πρώτη φορά, τον Οκτώβριο του 1930, στο Studio 28 του Παρισιού, προκαλώντας αρκετές αντιδράσεις, οι οποίες οδήγησαν τελικά στην απαγόρευσή της. Αφορμή στάθηκε ένα επεισόδιο στις 3 Δεκεμβρίου του 1930, όταν μέλη της ακροδεξιάς γαλλικής Πατριωτικής Νεολαίας, διέκοψαν την προβολή της, προκαλώντας βανδαλισμούς. Μία εβδομάδα μετά το επεισόδιο, ο αρχηγός της γαλλικής αστυνομίας απαγόρευσε την ταινία εν ονόματι της διασφάλισης της δημόσιας τάξης. Μετά την επανέκδοσή της, προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Αμερική, το 1979 και στο Παρίσι το 1981. Η κριτικός κιν/γράφου Pauline Kael, περιέγραψε τη Χρυσή εποχή ως "την περισσότερο σκανδαλώδη" ταινία του Μπουνιουέλ , "υπερρεαλιστική, ονειρική και ηθελημένα πορνογραφικά βλάσφημη".
Η ταινία αυτή γυρίστηκε σε σενάριο του Μπονιουέλ και του φίλου του Σαλβαδόρ Νταλί. Ο Μπονιουέλ γύρισε 32 ταινίες, και όπως είχε πει, "κάνω κινηματογράφο για να αποδείξω πως αυτός που ζούμε δεν είναι ο καλύτερος από τους κόσμους που υπάρχουν". Πατώντας  εδώ   θα σας εμφανιστεί το βίντεο της Χρυσής Εποχής στα γαλλικά με αγγλικούς υπότιλους. Το κείμενο για τον Εσωτερικό μονόλογο μας το έστειλε ο Κώστας Πουλέτσος, τον οποίο κι ευχαριστούμε. 
 
Διαβάστηκε 1518 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016 17:52
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « 10) Η τριλογία της σαγήνης 8η) Ο νεκρός »

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση