Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014 00:46

Γιατί μόνο οι Κρητικοί έχουν πάρει ανάποδες στροφές;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Άντε, αν εξαιρέσουμε κάτι ούφο πολεμοχαρείς, τίποτα άρρωστους κρετίνους  και μερικούς που έχουν συμφέρον, όλοι οι άλλοι νομίζω πως θα συμφωνούμε με την καταστοφή του χημικού οπλοστασίου της κυβέρνησης της Συρίας. Να όμως που προκαλεί αντιδράσεις αυτή η καταστροφή.

 

Κι αυτό διότι αποφασίστηκε η καταστροφή αυτή να γίνει εν πλω, σε διεθνή ύδατα και στο απαρχαιωμένο Αμερικάνικο πλοίο Cape Ray. Μια απόφαση που δημιουργεί προβλήματα.

Τα προβλήματα ξεκινούν από δύο αιτίες. Η πρώτη είναι το πλοίο, που θα έπρεπε να είχε διαλυθεί πριν έξι χρόνια. Γι'αυτό εκφράζονται φόβοι για πιθανή διαρροή χημικών κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας τους που θα κρατήσει τέσσερις εβδομάδες. Η δεύτερη αιτία είναι η μέθοδος επεξεργασίας. Αυτή η μέθοδος ονομάζεται Σύστημα Εγκατάστασης Υδρόλυσης Πεδίου και είναι ένα πρόγραμμα που θα χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά. Το σύστημα αυτό αναπτύχθηκε από το υπουργείο άμυνας των Η.Π.Α σε συνεργασία με κάποιες βιομηχανίες και κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιείται στο έδαφος. Υπάρχει έντονη αντίδραση από τη μεριά ειδικών επιστημόνων, οικολογικών οργανώσεων και Ελλήνων ευρωβουλευτών στα εξής σημεία. Πρώτον, με τη μέθοδο αυτή δεν υπάρχουν επαρκείς εγγυήσεις ότι είναι δυνατόν να επεξεργαστούν 500 τόνοι χημικά σε τέσσερις εβδομάδες. Δεύτερο θέμα είναι ότι, η εξουδετέρωση των χημικών θα γίνει σε διεθνή ύδατα, ώστε να μπορέσουν να αποφύγουν την σχετική νομοθεσία για τη θάλασσα. Είναι μία παγκόσμια πρώτη, που δημιουργεί ένα δεδομένο για να αρχίσουν να χρησιμοποιούνται οι ανοιχτές θάλασσες σε ζώνες ελεύθερες από κάθε δημοκρατικό έλεγχο και κάθε κοινωνικό και περιβαλλοντικό περιορισμό. Σε εκκρεμότητα παραμένει το πως και το που θα καταστραφούν οι 800 τόνοι απόβλητα που θα προκύψουν μετά την εξουδετέρωση των χημικών.

Ο κ. Γιδαράκος, καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης και επικεφαλής του Εργαστηρίου επεξεργασίας και διάθεσης τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων σε ομιλίες και σε συνεντεύξεις του τονίζει τα εξής: "Οι κίνδυνοι από την όλη διαδικασία της επεξεργασίας των χημικών όπλων είναι μεγάλοι. Χρόνος αντίδρασης υπάρχει και τα πράγματα μπορούν να γίνουν ασφαλή αρκεί να κινητοποιηθούν οι πολίτες. Αλλά ακόμα και αν δεν μπορέσει να αποτραπεί η συγκεκριμένη διαδικασία καταστροφής, η ελληνική κυβέρνηση που οι αρμόδιοι υπουργοί της δεν αντέδρασαν όπως θα έπρεπε, θα πρέπει να απαιτήσει την ύπαρξη κλιμακίου παρατηρητών για την επίβλεψη όλης της διαδικασίας". 

Αν τα πράγματα στην ιστορία αυτή κάπου στραβώσουν, κάτι που δεν είναι απίθανο να συμβεί, τότε θα την πληρώσει όχι μόνο το περιβάλλον - θάλασσα, ψάρια, ψαράδες και ακτές των γύρω νησιών - αλλά και άνθρωποι, μιας και οι ουσίες αυτές είναι λίαν επικίνδυνες για τον άνθρωπο. Επιπλέον ένα πιθανό ατύχημα θα ξετινάξει όλους όσους ασχολούνται με τον τουρισμό. Γιατί αλήθεια ποιος θα πάει διακοπές σε ένα νησί που έχει μολυνθεί άγρια; 

Εξ αιτίας του θέματος αυτού έχουν ζώσει τα φίδια τους Κρητικούς. Κι αυτό διότι, το όλο πρόγραμμα έχει αποφασιστεί να πραγματοποιηθεί στα διεθνή ύδατα νοτιοδυτικά της Κρήτης. Φορείς και πολίτες του νησιού έχουν καταλάβει πολύ καλά τους κινδύνους που απειλούν το νησί και βρίσκονται σε συναγερμό. Από τους πρώτους που αντέδρασαν έντονα σ'αυτήν την απόφαση που πάρθηκε από τον ΟΗΕ και του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων, ήταν ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ.Χουντής. Η αποδοκιμασία του εστράφηκε και εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποδέχτηκε αυτήν την ιδιαίτερη επικίνδυνη για το περιβάλλον διαδικασία να πραγματοποιηθεί στη Μεσόγειο. Ο κ.Χουντής κάλεσε την Ελληνική κυβέρνηση ως προεδρεύουσα της Ε.Ε να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις και σε κάθε περίπτωση να ζητήσει τη συμμετοχή Ελλήνων επιστημόνων καθ'όλα τα στάδια αυτής της ιστορίας. Πιο κατηγορηματικός ήταν ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης, που εδώ κι εβδομάδες ζητάει από την κυβέρνηση να σταματήσει την επεξεργασία των χημικών ανοιχτά της Κρήτης και την κατηγορεί ότι αποκρύβει την αλήθεια από τους πολίτες με ανακριβείς και αναληθείς δηλώσεις.

Διαβάζω αυτά που έγραψα και με πιάνει η ψυχή μου. Το ίδιο μου συνέβη και όταν τα άκουσα στις ειδήσεις. Ζούμε ποια σε έναν κόσμο, που αν έχουμε εμπιστοσύνη σε όργανα, φορείς, επιτροπές, θεσμούς, υπουργεία και κυβερνήσεις στο ότι θα υπερασπιστούν την ασφάλειά μας, την υγεία μας, τις ζωές μας, το περιβάλλον και όλα αυτά για τα οποία εκλέγονται και διορίζονται, τότε είναι σαν να βάζουμε τα χεράκια μας και να βγάζουμε τα ματάκια μας. Τι ζωή είναι αυτή, που αν θέλουμε να περιορίζουμε όσο είναι δυνατόν τις απειλές που κρύβουν διάφορες επιχειρήσεις ακόμα και διεθνών οργανισμών, να πρέπει να είμαστε συνεχώς στην τσίτα; Διαφορετικά μαύρο φίδι που μας έφαγε. Αν στην περίπτωση αυτή δεν ψάχνανε το θέμα κάποιοι ευαισθητοποιημένοι δημοσιογράφοι, μερικοί ευρωβουλευτές και κάποιες οικολογικές οργανώσεις, θα κοιμόμασταν ακόμα τον ύπνο του δικαίου. Κι εμείς και προπάντων η κυβέρνησή μας. Φαντάζεστε να συμβεί κάτι άσχημο που θα έχει επιπτώσεις π.χ στην Κρήτη; Σε μια τέτοια περίοδο το να χάνουν τις δουλειές τους χιλιάδες άνθρωποι που εργάζονται στον τουρισμό και σε ότι συνδέεται μ'αυτόν είναι ότι το χειρότερο. Και ελπίζω όλοι μας να αντιλαμβανόμαστε πως η αύξηση των ανέργων στην Κρήτη θα έχει σαν συνέπεια την αύξησή τους σε όλη την Ελλάδα. Οπότε, ιδού η απορία. Γιατί δεν αντιδρούμε όλοι, τώρα που το παιχνίδι ακόμα παίζεται και κάτι μπορεί ν'αλλάξει; 

Αυτό που θέλω , θέλεις, θέλει, είναι όλα τα όργανα, οι υπηρεσίες, οι επιτροπές και οι οργανισμοί να κάνουν καλά τη δουλειά για την οποία έχουν συσταθεί και για την οποία πληρώνονται οι υπάλληλοί τους. Να φροντίζουν την ασφάλεια όλων μας και να προστατεύουν το περιβάλλον. Να επαγρυπνούν και να αμφισβητούν όλα όσα αποφασίζονται ερήμην των κοινωνιών. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος από τους φυσιολογικούς ανθρώπους, από τους πολίτες που πάνω κάτω ζουν σαν κι εμάς, που να διαφωνεί μ'αυτά τα αυτονόητα που ζητάω, που ζητάμε. Τότε γιατί δεν συμβαίνει αυτό;  Γιατί οι φύλακες δε γρηγορούν, θέτοντας έτσι διαρκώς τις ζωές μας σε μεγάλο κίνδυνο; Γιατί το να έχουμε ήσυχο τα κεφάλι μας για τέτοια ζητήματα, μοιάζει να είναι ένα όνειρο απατηλό; Γιατί οι εξουσίες που υπάρχουν δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να προκαλούν το κακό, να το πολλαπλασιάζουν και μετά να το εξιδανικεύουν. Πια, αργά και σταθερά αυτό που μοιράζεται δωρεάν, είναι ο θάνατος κι όχι η ζωή. Γι'αυτό μέσα μας ανοίγουμε διαρκώς κι άλλες κερκόπορτες ώσπου να μας κατακυριεύσει το ζώον μας. Κάποιες φορές είμαι τελείως πεισμένος πως δεν θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα. Και δεν είμαι απ'αυτούς που πάσχω από λυπομανία ή φτιάχνομαι με τις καταστροφές.

Η φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο αυτό είναι του Ηρακλειώτη φωτογράφου Δημήτρη Μανιώρου, που δήλωσε τα εξής: "Η Μεσόγειος είναι το σπίτι μας. Είναι η θάλασσά μας, είναι η ζωή και η διατροφή μας. Είναι το περιβάλλον μας και το περιβάλλον των παιδιών μας. Όλοι μαζί και καθένας χωριστά οφείλουμε να αντιδράσουμε, να αντισταθούμε, να μην δεχθούμε τους καθησυχασμούς και τις επιβεβαιώσεις για κάτι που «δεν έχει ξαναδοκιμαστεί ποτέ. Μέσα από τη δική μου ματιά, αυτή η φωτογραφία είναι ο δικός μας τρόπος αντίδρασης. Η δική μας φωνή. Ας φωνάξουμε όλοι μαζί. Θα ακουστούμε δυνατότερα." 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014 20:30
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση