Είσοδος χρήστη   

Εγγραφή στο newsletter  

Επικοινωνία: stagona4u@gmail.com

Δευτέρα, 04 Νοεμβρίου 2013 14:50

Τουρισμός και κρουαζιέρα

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Νομίζω πως δεν υπάρχει κανένας που να μην ξέρει πως ο τουρισμός είναι ένας από τους πιο βασικούς τομείς για την Ελληνική οικονομία. Γι’αυτό είναι απαραίτητο να τον εντάξουμε στον γενικότερο σχεδιασμό της ανόρθωσης της οικονομίας μας. Σε μια τέτοια προοπτική ο τουρισμός είναι απαραίτητο να εξετασθεί, πολυδιάστατα: οικονομικά, πολιτισμικά, περιβαλλοντικά, αισθητικά, (και όχι διαχειριστικά).

 

ΜΑΖΙΚΟΣ  Ή  ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΣ  ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ;

Η αντίληψη για τον τουρισμό και το είδος του τουρισμού καθορίζεται από κάποιες παραμέτρους: Το μέγεθος της χώρας, τον πληθυσμό, το κλίμα, και τις πολιτιστικές προβολές.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα με πλούσιο εδαφολογικό ανάγλυφο, με υδάτινο πλούτο (θάλασσα, ποτάμια, λίμνες) και με ζηλευτό  νησιωτικό σύμπλεγμα. Με αυτό τον πλούτο μπορεί να αποφύγει το μαζικό τουρισμό, γιατί τα στοιχεία του μεγέθούς (έκταση και πληθυσμός) δεν μπορούν να τον εξυπηρετήσουν αλλά επιπρόσθετα θα βιάσουν και θα καταστρέψουν αυτή την αξία οικιστικά και περιβαλλοντικά.

Υπάρχει ένα αξίωμα που ορίζει ότι, όταν η υπερμεγένθυση υπερβαίνει την κλίμακα, καταστρέφει μεσοπρόθεσμα την επένδυση και στη συνέχεια την αειφόρο ανάπτυξη. Η επαναχρησιμοποίηση του κατεστραμμένου χώρου έχει πολλαπλάσια κόστη.

Οικονομικά ο μαζικός τουρισμός είναι inclusive τουρισμός, κατευθυνόμενος και εγκλωβισμένος. Εμφανίζεται με δύο μορφές: Τουρισμός κρουαζιέρας και τουρισμός ενδοξενοδοχειακής κάλυψης όλων των αναγκών.

 

·       Ο τουρισμός κρουαζιέρας. Όλες οι οικονομικές δράσεις γίνονται μέσα στο πλοίο. Δεν έχει εξωστρέφεια και τα οικονομικά οφέλη για την χώρα προορισμού είναι ασήμαντα.

·       Ο τουρισμός με ενδοξενοδοχιακή κάλυψη όλων των αναγκών του τουρίστα. Όλες οι δράσεις (φαγητό, διασκέδαση, πισίνες, μπαρ, κινηματογράφος, κλπ)  γίνονται μέσα στην ξενοδοχειακή μονάδα (συγκροτήματα μαμούθ συνήθως) με προπληρωμένες τις παροχές από την χώρα προέλευσης. Είναι ένας παράδεισος ελεγχόμενος, με ελάχιστες ξεναγήσεις κοσμοπολιτικού περιεχομένου, που έχει σαν συνέπεια και πάλι ελάχιστα οικονομικά οφέλη στις τοπικές κοινωνίες.

 

Ο μαζικός τουρισμός είναι ασύμφορος και καταστροφικός για τα Ελληνικά μέτρα. 

Ο ήπιος τουρισμός σημαίνει σεβασμό προς το περιβάλλον ( οικιστικό , χλωρίδα, πανίδα, προστασία  του υδάτινου πλούτου κ.α.,) για να επιτευχθεί η αειφόρος ανάπτυξη.

Επιλεκτικός τουρισμός σημαίνει ότι προβάλουμε τα συγκριτικά σε σχέση με άλλες χώρες πλεονεκτήματα της χώρας μας. Ο επιλεκτικός τουρισμός πρέπει να έχει σαν στόχο βραχυπρόθεσμα την ανάδειξη των μοναδικών και ποιοτικών  πλεονεκτημάτων του τόπου.

 

Μορφές τουριστικής ανάδειξης των πλεονεκτημάτων αυτών είναι οι εξής:

 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Χώροι και μνημεία (αρχαία-ρωμαϊκά-βυζαντινά και ενετικά

ΑΓΡΟΤΟΤΟΥΡΙΣΜΌΣ

(πλούσια χλωρίδα -πανίδα και μεσογειακή διατροφή, παραδοσιακοί οικισμοί )

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΌΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 

(Μοναστήρια-Εκκλησίες-Βυζαντινή τέχνη)

ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Επιστημονικά συνέδρια, στη χώρα που γέννησε την επιστήμη. (συνδυασμός  γεωγραφικής θέσης και τοπίου.

ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΌΣ ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 

(Μορφολογία εδάφους, λίμνες, χαράδρες, ποτάμια).

ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

(Προβολή των ολυμπιακών Ιδεωδών, του συναγωνισμού και της άμιλλας).

ΘΑΛΛΑΣΙΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ 

(Σκι, καταδύσεις, ψάρεμα, ιστιοπλοΐα, κλπ).

Ο επιλεκτικός τουρισμός θα πρέπει να συνοδεύεται με στρατηγικές κατευθύνσεις πολιτικών και προγραμμάτων με συγκεκριμένη απεύθυνση.

Θα αναλογισθεί κάποιος τί χρειάζονται όλα αυτά για να απαντήσουμε στο ζήτημα του τουρισμού της κρουαζιέρας, ένα θέμα που είναι άμεσο και πρέπει να παρέμβουμε;

Χωρίς πολιτική, στρατηγική και θέσεις δεν γίνεσαι αξιόπιστος, κατανοητός, και πειστικός, στις προτάσεις που θα προβάλεις.

 

Θέλουμε τον ήπιο και επιλεκτικό τουρισμό και σ΄ αυτόν θα πρέπει να στοχεύσουμε.

Πρέπει να προβάλλουμε τις ευεργετικές του συνέπειες για τη χώρα μας, το περιβάλλον της και την οικονομία της.

 

Με το επίμαχο θέμα της κρουαζιέρας έχω να τοποθετηθώ με κάποιες αρνητικές διαπιστώσεις και παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις.

Η μεταφορά της κρουαζιέρας στην ακτή του Φαλήρου και του Μοσχάτου θα εξαφανίσει όλο το θαλάσσιο μέτωπο και την ακτογραμμή της περιοχής. Το Φάληρο και το Μοσχάτο ήδη έχουν βυθισθεί λόγω του υπερυψωμένου οδικού δικτύου και των γεφυρών.

Η τσιμεντοποίηση της θάλασσας με τις προβλήτες και η εμφάνιση των γιγαντιαίων πλοίων κρουαζιέρας στις περιοχές αυτές θα εξαφανίσουν το οικιστικό περιβάλλον της περιοχής.

Το μικρολίμανο και το ανάγλυφο της Καστέλας οπτικά θα εξαφανισθούν για όσους εισέρχονται από την παραλιακή στην πόλη του Πειραιά. Έχω προσωπική εμπειρία από το σπίτι μου στο λόφο Βώκου, όταν έρχονται τα κρουαζιερόπλοια στο λιμάνι του Πειραιά εξαφανίζεται ο λόφος του Χατζηκυριάκειου.

Οι μόνοι που θα ωφεληθούν οικονομικά είναι οι καταστηματάρχες του Μικρολίμανου.

Η προσβασιμότητα στο Μικρολίμανο των Πειραιωτών θα είναι αδύνατη.

Επιμένω ότι η κρουαζιέρα δεν λύνει το πρόβλημα του τουρισμού στην Ελλάδα. Καταστρέφει και αλλοιώνει την φυσιογνωμία της, ενώ τα οφέλη θα είναι ελάχιστα.

Ωστόσο θα κάνω κάποιες προτάσεις που θα έχουν νομίζω το λιγότερο κόστος.

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 

Η  διασπορά του λιμενισμού της κρουαζιέρας να γίνει μετά την Ανάβυσσο μέχρι το Σούνιο, που δεν υπάρχει δόμηση σε όλο το μήκος του θαλάσσιου τόξου .

Η μεταφορά των τουριστών προς την ακρόπολη και τους αρχαιολογικούς χώρους να γίνεται μέσω της λεωφόρου βουλιαγμένης. Επιπρόσθετα θα είναι εύκολη η πρόσβαση των τουριστών στον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο.

Να επαναφέρουμε στη συζήτηση την παράλληλη με την Εθνική Λυρική Σκηνή και την Εθνική Βιβλιοθήκη μελέτη του Ρέντζο Πιάνο για την ανάπλαση γενικότερα της περιοχής, με υπογειοποίηση του οδικού δικτύου και τη σύνδεση των περιοχών με το θαλάσσιο μέτωπο.

Επειδή θα προκύψουν κινητοποιήσεις για το θέμα της κρουαζιέρας, πιστεύω στον ακτιβισμό αλλά με ορισμένες προϋποθέσεις, να έχει συνέπεια και συνέχεια. Προϋπόθεση αυτών των δράσεων είναι να  συνδέονται σε ένα κοινωνικοπολιτικό σχεδιασμό, αναγωγή με τα γενικότερα προβλήματα, σύνδεση με τα άλλα ακτιβίστικα κινήματα στη βάση της αλληλεγγύης και του συνεργατισμού για την αφύπνιση συνειδήσεων.

Όλες αυτές οι απόψεις υφαίνουν ένα ιδεόγραμμα  και πολλοί θα το χαρακτήριζαν ανέφικτο και ουτοπικό. Ο κεντρικός πυρήνας της ιδεολογίας της αριστεράς  ειναι το ου τόπος «πάλη με το ανέφικτο» και όχι η διαχείριση του εφικτού. Αυτό δε σημαίνει οτι δεν χρειάζεται 0επαφή και επιστημονική τεκμηρίωση.

Πιστεύω ότι μία αριστερή κυβέρνηση δεν πρέπει να διαχειρίζεται μόνο το εφικτό, όπως το διαχειρίζεται το υπάρχον σύστημα, αλλά να αλλάζει τις δομές ενός αρρωστημένου και θνησιγενούς συστήματος.                                          

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 04 Νοεμβρίου 2013 19:25

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση