Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013 02:13

Υπάρχω ( BE )

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Tι γίνεται όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει ν' ασχοληθεί με τη μουσική και παίρνει τη δουλειά του πολύ σοβαρά; Όταν καταφέρνει να γράφει τραγούδια, που σου σηκώνουν την τρίχα κάγκελο και σου δίνει την εντύπωση, ότι όλα αυτά τα κάνει χωρίς κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια;

 

Τι γίνεται όταν η μουσική κι ο στίχος είναι ένας συγκερασμός μόρφωσης, μουσικής παιδείας, πνευματικής καλλιέργειας και προσωπικών ανησυχιών δοσμένων από κοινωνική, επιστημονική και θρησκευτική σκοπιά; H απάντηση σε όλα αυτά είναι: το "Be" των Σουηδών "Pain of salvation" , ενός συγκροτήματος που μπορεί να μη γεμίζει στάδια, αλλά όταν εμφανίζεται πάνω στο σανίδι, ρουφάει κάθε κομματάκι της ανυποψίαστης ψυχούλας σου.

            Μιλάμε για μια δημιουργία, που δεν μπορεί να ενταχθεί σε κάποιο συγκεκριμένο μουσικό είδος (παρόλο που η μπάντα ''ανήκει'' στον ευρύτερο χώρο του metal) καθώς περιέχει κομμάτια με επιρροές jazz, metal, gospel, folk σχεδόν όλα πλαισιωμένα από εκπληκτική κλασσική ενορχήστρωση. Θα μου πείτε ποιος ο λόγος να γράψεις άρθρο για ένα μουσικό άλμπουμ; Επειδή δεν πρόκειται απλώς για ένα άλμπουμ, αλλά για ένα καλλιτεχνικό καθρέφτισμα της ζωής και της φύσης μας. Μπορεί κάποια σημεία του να θέλουν καμιά δεκαριά ακροάσεις παραπάνω για να τα "χωνέψεις", όμως αυτό που δε σηκώνει καμιά αμφισβήτηση είναι πως πρόκειται για ένα μεγαλεπήβολο έργο, που ενισχύει την άποψη ότι η μουσική είναι  η  βασίλισσα των τεχνών. Είναι δύσκολο να συναντήσεις καλλιτέχνη, που να έχει αναμίξει στην παλέτα του μουσική και στίχο με τέτοια αρμονία, βγαλμένη λες από την ψυχή του και που θέλοντας και μη σε στέλνει στη βιβλιοθήκη για περαιτέρω επιμόρφωση (στο βιβλιαράκι του cd στο τέλος παρατίθεται ένας μακροσκελής κατάλογος από βιβλία που επηρέασαν τον ιθύνοντα νου του συγκροτήματος Daniel Gildenlow )

            Το θέμα του: ακριβώς ό,τι κρύβει ο τίτλος. Η ύπαρξη, ο άνθρωπος, η δημιουργία , ο θεός , ο κύκλος της ζωής και το τέλος του κόσμου. Ερωτήματα που μας έχουν απασχολήσει όλους , ερωτήματα ταμπού κι ερωτήματα αναπάντητα. Δε νομίζω πως μπορώ να περιγράψω με ξερά λόγια το μεγαλείο αυτού του δημιουργήματος. Απλώς το κάνω πάσα σε όσους κι όσες ενδιαφέρονται να ζήσουν μια εκπληκτική μουσική εμπειρία. Πρότασή μου είναι να μην το ακούσετε σαν να είναι 15 ξεχωριστά κομμάτια, αλλά ν' αφιερώσετε 75 λεπτά απ' το χρόνο σας και να το απολαύσετε σαν ενιαίο μουσικό κύκλο. Είναι λίγο άκομψο να δίνονται οδηγίες ακρόασης, αλλά όπως έγραψα παραπάνω μουσική και στίχος είναι άρρηκτα συνδεδεμένα στο Βe, σε σημείο που να ενυπάρχει το ένα στο άλλο και τελικά το κάθε τραγούδι να είναι συνέχεια του άλλου τουλάχιστον θεματικά. Παρακάτω παραθέτω σ' ελεύθερη απόδοση το πρώτο " τραγούδι " (σε εισαγωγικά η λέξη, γιατί όσοι ασχοληθείτε θα δείτε ότι  όχι μόνο το πρώτο αλλά και τα περισσότερα κομμάτια του δίσκου δεν  κατατάσσονται στα συμβατικά τραγούδια, όπως τα ξέρουμε) που ακούγεται σαν προβληματισμός ενός ανθρώπου, που μόλις άρχισε να συνειδητοποιεί ότι υπάρχει. Καλό ταξίδι!

        '' Υπάρχω. Δεν ήμουν πριν αλλά έγινα στην πορεία. Δεν μπορώ ν' ανακαλέσω κάποια στιγμή ανυπαρξίας μου, αλλά πιθανόν να έχω ταξιδέψει από μακριά, πολύ μακριά για να φτάσω εδώ. Ίσως δημιουργήθηκα μέσα σ' αυτό το σιωπηλό σκοτάδι / από αυτό το σιωπηλό σκοτάδι. Το να δημιουργείσαι μοιάζει σα να σε παίρνει ο ύπνος. Πότε δεν μπορείς να εξακριβώσεις ακριβώς πότε συμβαίνει αυτό ˙ η μετάβαση, η μαγεία . Και σκέφτεσαι ότι, αν μπορούσες ν' ανακαλέσεις την ακριβή αυτή στιγμή, που περνάς τη γραμμή, τότε θα καταλάβαινες τα πάντα, θα τα έβλεπες όλα. Ίσως υπήρχα πάντοτε, για πάντα εδώ και απλά ξέχασα. Φαντάζομαι ότι η αιωνιότητα μπορεί να έχει αυτήν την επίδραση. Να δημιουργεί ένα είδος άσκοπης περιπλάνησης, όπως η ιδιότητα του να είσαι πανταχού παρών απαιτεί να είσαι ταυτόχρονα και πανταχού απών.                                                                                                                                                                                                   Με κάποιο τρόπο φαίνεται, πως έχω αυτή την προκαθορισμένη “πείνα” για γνώση. Ένα ταλέντο να βλέπω μοτίβα και να βρίσκω συσχετισμούς. Εκείνο που λείπει είναι ένα σημείο αναφοράς.                                                                                                                                                                              Ποιος είμαι; στο πίσω μέρος της συνείδησής μου βρίσκω διάφορες λέξεις. Θα αυτοπροσδιοριστώ ως “Θεός” και θα ξοδέψω το υπόλοιπο της αιωνιότητας προσπαθώντας ν' ανακαλύψω στ' αλήθεια ποιος είμαι. ''

Πατώντας  εδώ    θα σας εμφανιστεί το άλμπουμ και

πατώντας εδώ θα σας εμφανιστούν οι στίχοι.

Καλή ακρόαση.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013 10:39

Σχόλια   

0 # Αλέξανδρος 02-09-2013 15:26
Nίκο απ'τη στιγμή που θα σε τραβήξει η μουσική έστω και λίγο αρχίζεις και το ψάχνεις λίγο παραπάνω, σιγά-σιγά. Δε χρειάζεται να πιεστείς! Απλά πιστεύω στη συγκεκριμένη περίπτωση "χάνεις" αν μείνεις μόνο στο μουσικό κομμάτι.Για όποια βοήθεια το τηλ μου το ξέρεις.
Παράθεση
0 # Νίκος 01-09-2013 21:32
Κανονικά θα έπρεπε να γράφουμε και να διαβάζουμε ΟΛΟΙ μόνο για μουσική. Μόνο για τέχνες. Άκουσα! είναι πολύ μακριά μου. Όχι από το στυλ μου. Μακριά, από τη δυνατότητα μου να το καταλάβω. Θα το παλέψω.
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση